Over ons

Goedendag. Het goede weer dat we de laatste tijd hebben en zeker de dagen waarop de zon schijnt maken ons een beetje lui. Het is heerlijk om nog iets meer uit te rusten dan we gewoon zijn. Hopelijk bent u daar in deze lentevakantie ook aan toe gekomen. Maar misschien had u als ouders juist meer te doen nu de kinderen thuis zijn en opa en oma ook. Ons baasje vertelde dat op de laatste Doopvoorbereidingsavond zes ouderparen waren. En ook dat ze allemaal blij en dankbaar waren met hun kindje. Het blijft een wonder. Ook wij verbazen ons telkens weer over de jonge muisjes en zo dadelijk de vele vogeltjes. Maar streng heeft hij ons nu al de wacht aangezegd. Hij heeft ons zelfs gezegd dat wij er niets van snappen: van dat wonder van het leven dat een geschenk is. Poeh. We hebben allebei ons hoofd in de nek gegooid en hebben hem laten staan. Alsof we dat niet weten. Juist nu met het aankomende mooie weer, de zon, de mooie kleuren en alles wat we iedere dag, ja iedere dag weer meemaken in de tuin laat ons beseffen dat we alles cadeau krijgen. Hij denkt zeker dat je zo slim als de tweebenigen moet zijn om dat door te hebben.

Maar keren we terug naar de dankbaarheid voor het leven. We denken nog heel vaak aan onze kindertijd. Toen we nog samen waren met onze moeder. Wij vergeten geen enkel jaar de dag waarop we Moederdag vieren en dat is aanstaande zondag alweer op 13 mei.

We spreken allebei plechtig de wens uit dat niemand zijn of haar moeder vergeet. Eer haar met een bloemetje en een dankjewel. En als ze niet meer leeft met een bloem misschien op haar graf en een gebed. Want dat heeft ons baasje ons wel altijd voorgehouden met een spreekwoord: gelovige mensen zijn ook dankbare mensen. Dankbaar zijn we. Misschien moeten we dat ook meer laten zien. We wensen alle moeders een mooie Moederdag toe.

 

Julius en Caesar.