Kerken vaker dicht bij een Lock Down

Met Pasen konden we alleen van achter het scherm een H. Mis volgen. Aanwezig zijn bij een paaswake of H. Mis ging niet. Er waren geen doopsels, geen publieke vieringen. En nog steeds niet. In tijden van epidemieën is dat vaker geweest. De paus en de bisschoppen waren dan heel bezorgd voor zowel het zielenheil, als de fysieke gezondheid van de mensen.

In 1576 werd Milaan door de pest getroffen De gouverneur van de stad, Antonio de Guzman y Zuñiga, wilde pelgrims in zijn stad weren. Pelgrimsgroepen die de stad binnen wilden, mochten uit niet meer dan twaalf personen bestaan en die moesten dan ook nog een medische verklaring van hun eigen lokale Overheid kunnen laten zien, dat ze geen ziekteverschijnselen hadden. Kardinaal Carolus Borromeus drong er bij zijn priesters in de stad op aan de zieken te helpen. Iets wat hij zelf ook deed.

Er worden interessante details weergegeven hoezeer deze heilige aartsbisschop zich bewust was van het besmettingsgevaar. Om te voorkomen dat hij anderen zou aansteken, wisselde hij vaak van kleren en waste deze in kokend water. Alles wat hij aanraakte, ontsmette hij met vuur of met een in azijn gedrenkte spons. Munten, bedoeld om als aalmoes weg te geven, bewaarde hij in potten azijn. 

Om bij God het einde van de epidemie af te smeken, kondigde hij vier processies af. Alleen gezonde volwassenen mochten eraan deelnemen, verdeeld in twee rijen op een afstand van drie meter. Wie symptomen van besmetting had, werd geweerd. Zelf liep hij vooraan barrevoets mee in de eerste processie.

Deze heilige Carolus Borromeus stelde, samen met de gouverneur van de stad, ook een algemene quarantaine in voor alle burgers: veertig dagen moesten zij binnen blijven. Hij deed tegelijk alles wat de zieken en armen ten goede kwam. Op kruispunten liet hij altaren en kruizen plaatsen, waar de H. Mis gevierd kon worden. De gelovigen konden deze dan van achter hun venster volgen.

Half december 1576 leek de epidemie duidelijk af te nemen. Ondanks de verbetering besloten de wereldlijke autoriteiten de lock down te handhaven. De kardinaal stemde ermee in, hoewel het hem speet dat de mensen zelfs met Kerstmis niet naar de kerk konden gaan.

Met eenzelfde vastberadenheid heeft paus Alexander VII in 1656 gehandeld om het pestvirus in de hand te houden. Geen processies, geen kerkelijke vieringen, geen feesten of samenkomsten! Hij kondigde een jubileum af, maar zonder een bezoek aan de basilieken, om opeenhoping van mensen te vermijden. Het veertigurengebed werd opgeschort, processies en preken op straat waren verboden. En vieringen vonden alleen achter gesloten deuren plaats. De Romeinen bleven echter toch naar hun geliefde Mariakerk gaan, waar de H. Maagd vereerd werd als beschermster tegen plagen. Daarop beval de burgerlijke overheid deze te sluiten. 

Gaan wij, met inachtneming van alle beperkingen, in deze meimaand tot Maria. Vragen we haar om bevrijding van het coronavirus en bidden we voor allen die slachtoffer van dit virus zijn geworden.

pastoor-deken Wim Miltenburg fso