Geschiedenis
De geschiedenis van Ittervoort vóór 1794 (in dat jaar vestigden de Franse Republikeinen hier hun gezag) is zowel op wereldlijk als op kerkelijk gebied nauw verbonden met die van Thorn. Ittervoort maakte namelijk deel uit van het vorstendom Thorn. Samen met Ell, Haler en Beersel vormde Ittervoort een van de vier kwartieren van dit vorstendom.
Vast staat dat er reeds in 1299 in Ittervoort een appendix, hulpkerk of kapel was, onderhorig aan de parochiekerk van Thorn, en toegewijd aan de H. Margaretha of Margarita. De kapel werd bediend door of namens een der kanunniken, verbonden aan de abdij van Thorn. Deze wijze van kerkelijk bestuur kon in de laatste helft van de 16e eeuw evenwel niet meer voldoende worden geacht. De troebelen, veroorzaakt door de Tachtigjarige Oorlog, alsmede de pogingen om ook in onze streken het protestantisme ingang te doen vinden, maakte het nodig dat men, zo mogelijk, overall eigen vaste verantwoordelijke priesters aanstelde. Een en ander vormde voor kanunnik Walram de Wilde van Kessenich op 10 juni 1583 aanleiding het pastoorsambt van Thorn en de hulpkerken (naast Ittervoort ook nog Stramproy en Baexem) in handen van het kapittel neer te leggen.

Tot 1803 werden de parochies Thorn en Ittervoort door één pastoor bediend en tot 1782 behoorden ook Ell, Haler en een deel van Oler (buurtschap de Ketel) tot de parochie Ittervoort. Op 20 januari 1782 werd Ell tot zelfstandige parochie verheven. Na de scheiding van Thorn en Ittervoort in 1803 woonden de eerste pastoors van Ittervoort in Thorn en Hunsel, doch in 1823 werd in Ittervoort een pastorie gebouwd (het huidige pand Margarethastraat 33), waarvoor kanunnik Broeckmeulen die in Ittervoort enige tijd het pastoorsambt had uitgeoefend, bij testament geld beschikbaar had gesteld.

De parochie Ittervoort behoorde tot 1841 onafgebroken tot het bisdom Luik en maakte vroeger deel uit van het aartsdiakenaat Kempenland. De parochie was ingedeeld bij het landdekenaat Eyck (Maaseik). Na de afscheiding van België en de oprichting van het apostolisch vicariaat Limburg in 1840 werd Ittervoort een onderdeel van het dekenaat Weert. Die situatie duurde tot 1853, toen de bisschoppelijke hiërarchie werd hersteld en het bisdom Roermond opnieuw ontstond.

Tenslotte nog iets over het kerkgebouw. Tot 1844 stond de parochiekerk op het tegenwoordige kerkhof aan de Thornerstraat. Deze kerk had een toren met twee klokken, twee altaren en aan de linkerzijde waar ook de ingang lag, een aanbouwsel met een kleine sacristie. Wegens bouwvalligheid werd ze in 1844 afgebroken. Bij de sloop werd een deel van de toren gespaard en ingericht als kerkhofkapel. In 1985 werd deze kapel gerestaureerd. De nieuwe, nog bestaande kerk aan de Margarethastraat werd in 1844 gebouwd op een perceel grond dat hiervoor door burgemeester Jan Mathijs Grispen beschikbaar was gesteld. In 1894 werd de inmiddels bouwvallig geworden koepelvormige klokkentoren vervangen door de huidige toren. De laatste grote verbouwing vond plaats in 1935, toen het schip van de kerk werd verbouwd tot de tegenwoordige vorm. Bij de oprichting van het nieuwe dekenaat Thorn op 13 januari 1956 werd de parochie Ittervoort aan het dekenaat toegevoegd.