Het lieve leven en de tijd.

Het lieve leven begint weer vaste vormen aan te nemen nu ook de schoolvakantie  voorbij is. Terug in het stramien van het dagelijkse ritme of gaan we het anders doen? Veel mensen maken voornemens tijdens hun vakantie. Meer genieten van het moois om ons heen. Beter kijken naar wat we hebben en kennis of tips in het buitenland opgedaan in praktijk brengen. Maar wat betekent dat voor mensen die niet op vakantie gingen of konden gaan?
Een goed voornemen na elke vakantie is: minder stressen en meer dingen doen die je leuk vindt. Niet alles wat kan, moet! Je telt toch wel mee ook als je niet overal bij bent. Een andere invulling van je tijdsbesteding kan heilzaam zijn voor ziel en lichaam. Géén tijd bestaat eigenlijk niet –natuurlijk wel, maar het gaat om de manier waarop en waaraan ik mijn tijd besteed. Als ik alleen maar bezig ben met achter dingen aanhollen mag ik me wel een vraag stellen. En ben ik in balans met de besteding van mijn tijd: ben ik alleen maar super actief of kan ik ook stil zijn of alleen? Wie altijd druk, druk is zal  aan veel ook belangrijke zaken voorbij lopen.  Het belangrijkste is nog altijd tijd hebben voor elkaar. Niet alleen om iets te regelen of te doen maar vooral om te luisteren. We lopen onszelf zo gemakkelijk voorbij. Waar lichaam en geest niet voldoende aandacht krijgen ligt het in onbalans raken op de loer. Tijd is kostbaar en “De tijd zijn wij”, zei Sint Augustinus al. Tijdsbesteding is van een kwalitatieve orde en niet louter iets kwantitatiefs. Als we dat al eens in de gaten houden dan volgt ongetwijfeld een zinvolle tijdsbesteding.

René H.M. Maessen, pastoor-deken.