Een strijd om de liefde

Vorige week kreeg ik het boekje in handen van Mohamed El Bachiri, een Marokkaanse Belg, een moslim die woont in Molenbeek. Hij is meer bekend als de man die zijn vrouw Loubna Lafquiri verloor bij de aanslagen in Brussel op 22 maart 2016 en die achterbleef met 3 zoontjes. De titel van zijn boek is: Een Jihad van liefde.

Jihad is volgens Larousse een “Inspanning die iedere moslim moet aangaan tegen zijn eigen hartstochten (de ‘grote jihad’, zo beschreven door de profeet Mohammed). De titel zegt alles want de hartstochten na alles wat deze man heeft meegemaakt roepen bij velen haat, wraak en vergelding op. Daar is niets van te bespeuren. Integendeel; hij zegt ook waarom.

Ik citeer enkele uitspraken. “Ik heb de kinderen gezegd dat mama in de hemel was, dat slechte mensen een bom in de metro hadden gelegd, dat God haar wilde beschermen en haar daarom had meegenomen naar de hemel. We zijn allemaal broeders, zeg ik. Is iemand die zoiets doet ook een broeder? Ja, dat is ook een broeder, maar een broeder die het verkeerde pad heeft gekozen. Als mens blijft hij je broeder, ook al heeft hij het allerergste gedaan. Ze zijn kwaad, ze willen wraak. Ik zeg: “Als je iemand doodt of met geweld reageert, dan maak je dezelfde fout als hij. Dan verlaag je je tot zijn niveau. Jullie zijn beter dan dat”. Hij spreekt ook over het christendom want dat kent hij vanuit zijn schoolperiode. Hij spreekt er met respect over maar zal geen christen worden. Hij raakt de woorden van Jezus helemaal waar Jezus spreekt over je vijand de andere wang toekeren in plaats van terug te slaan. Het boekje is een neerslag van een interview dat hij gaf na de aanslagen. Dit is een ander geluid dan we zo vaak horen, maar het is er wel.

René H.M. Maessen, pastoor-deken.
2018016