Dankjewel en Tijd als elastiek

De manden in de kerken hebt u in de Advent goed gevuld – een royaal aantal kerstpakketten hebben we hiervan gemaakt en van wat over is worden in de komende maanden voedselpakketten gemaakt. Oprecht DANKJEWEL. Ook voor de officiële kerstpakketten die er bijgezet zijn en de donaties, o.a. via de kerstmarkt. Als u mensen weet, die zo’n steuntje in de rug goed kunnen gebruiken, omdat een maand enkele dagen te lang duurt, kunt u het mij, of de kapelaan laten weten. We gaan hier natuurlijk discreet mee om en zorgen dan dat mensen die ervoor in aanmerking komen vanuit ons dekenaat met regelmaat een voedselpakket ontvangen. 

Een dankjewel richt ik ook aan allen die zich zo hebben ingezet voor de vieringen rondom Kerstmis! De vanzelfsprekendheid waarmee kerstallen opgezet – en weer afgebroken zijn ☺ -, alles gepoetst en versierd is en vieringen voorbereid zijn, gaat natuurlijk niet vanzelf. Alle waardering en complimenten naar de vrijwilligers die dit – vaak al jaren – trouw doen. 

Een nieuw jaar en decennium liggen voor ons. Hoe vullen we de tijd die we krijgen in? Tijd is ook een talent; niet iedereen krijgt in zijn leven evenveel tijd, maar de tijd die we krijgen is als een talent waar we iets mee kunnen doen … Tijd is als een elastiek: een beetje oprekken gaat, maar niet teveel, want dan springt het. Een klein beetje onder druk zetten mag wel, daar is het ook voor bedoeld, om alles bij elkaar te houden, maar als het teveel uitgerekt wordt, merken we dat er spanning op komt te staan. Elastiek heeft enige veerkracht; de tijd die we hebben moeten we ook wat veerkracht geven. Als een elastiek lange tijd alleen maar onder spanning heeft gestaan, verliest het zijn kracht en knapt het. Het is een hele kunst om goed met de tijd die we hebben om te gaan “Laat de dingen die we doen, niet langer duren dan de tijd ervoor bestemd” (Julia Verhaeghe), ook niet korter. 

Dat het dringende niet het belangrijkste verdrukt. Voor christenen mag daarbij de zondag als dag des Heren voorrang krijgen. Daartoe proberen we in ons parochiecluster ook dit jaar op de zaterdagavond, of zondag in ongeveer iedere parochiekerk de Eucharistie te vieren. Dit verbindt ons met God en met elkaar. De gelegenheid grijpen om aan een zondagse eucharistieviering deel te nemen, kan een flexibel omgaan met plaats en tijd vragen. Tegelijk geeft het ons in meerdere opzichten veerkracht. Mede namens kapelaan Bodden, priesters-assistent Berkemeijer, diaken Mom en het kerkbestuur, wens ik u een gezegend, gelukkig en zalig 2020.

 

Pastoor-deken Wim Miltenburg fso