Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /var/www/vhosts/cluster-emmaus.nl/httpdocs/beheerce/wp-content/themes/porto/inc/admin/ReduxCore/inc/extensions/customizer/extension_customizer.php on line 376 Pastoor deken cursiefjes – Cluster Emmaüs

Cursiefjes van
W. Miltenburg f.s.o., pastoor-deken

Een persoonlijk woordje van onze pastoor-deken.

Iedere twee weken maakt hij ons deelgenoot aan zijn persoonlijke kijk op het leven. Soms zomaar tot vermaak. Een andere keer serieus van toon, zodat het ons tot nadenken kan zetten.

Maar in ieder geval: veel leesplezier!

Iedereen is het erover eens dat we onszelf moeten kunnen ontwikkelen: zelfontplooiing.  Maar dit kan zover doorgevoerd worden, dat het een excuus wordt voor egoïsme. Het wordt dan mijn eigen zin doen en geen verantwoordelijkheid nemen voor de gemeenschap: gezin, buurt, vereniging, parochie, kerk, … Zelfontplooiing is dan alleen een mooie naam. Verdraagzaam zijn kan ook een zeker excuus worden. Natuurlijk moeten we tolerant en verdraagzaam zijn. Maar deze houding kan heel dicht komen te staan bij onverschilligheid. En dat komt ons soms goed uit.  Iets moeilijker om doorheen te prikken is perfectionisme. We willen alles perfect doen. En dat heeft iets goeds! Het staat tegenover slordigheid en gemakzucht en heeft zo veel met naastenliefde te doen. Maar het kan ...
verder lezen
Kunnen we corona Gods wil noemen? Of is het vaccin tegen covid-19 meer Gods wil? Niet van alles wat er in onze wereld gebeurt, kunnen we zeggen dat het de wil van God is. We lezen aan het begin van de H. Schrift in het scheppingsverhaal telkens: ”En God zag dat het goed was”.  De wereld is goed geschapen. Maar een hoofdstuk verder lezen we over de verkeerde keuze, die de mens maakte: hij wilde zichzelf gelijk aan God maken – de zondeval. Dat was zeker niet Gods bedoeling. En sindsdien is er kwaad in de wereld; moreel kwaad en ook natuurrampen. We zien beiden om ons heen en maken er zelf deel vanuit. Het hoort bij ons geloof om ...
verder lezen
Aan het opsteken van een kaars in kerk of kapel verbinden we een intentie. En die intentie spreken we uit in een (stil) gebed. Ook als wij weer gaan, blijft de kaars daarvoor branden. Zo drukken we ons vertrouwen uit in Maria, of een andere heilige om voorspreker te zijn voor mijn intentie. De kaars beeldt ook ons geloof uit en geeft licht en warmte.  We kunnen er zelfs een diepere symboliek in herkennen: zoals de was wegsmelt om op te gaan in licht en warmte, zo zijn wij als gelovige mens geroepen om licht en warmte uit te stralen in onze omgeving. De kaars wordt zo een symbool van onze bereidheid die door het geloof is aangestoken.  Op 2 ...
verder lezen
In verschillende kerken van ons parochiecluster hebben we vóór kerstmis producten ingezameld om kerstpakketten samen te stellen voor mensen hier ter plaatse. Vrijwilligers hebben hier kerstpakketten van gemaakt en deze bezorgd. De pakketten waren overal heel welkom! U hebt royaal gegeven, zodat we ook in de komende maand nog een keer mensen kunnen steunen voor wie de maand enkele dagen te lang duurt. Dankjewel.  Dit diaconale aspect van kerk-zijn wil ik graag benadrukken. In ons parochiecluster werken we op dekenaal niveau samen met Dianico in het parochiecluster Tabor. Dit geldt dan met name voor de Gemeente Leudal. Voor de parochies in de Gemeente Maasgouw wil ik graag wijzen op het Alzheimer Café, waar diaken Lou Mom zich volop voor heeft ...
verder lezen
Bij het ravotten, ridderspelen en degelijke ging het er in het spel altijd om de ander verslaan. – Dat hoort bij spelen. – En als je onderlag en geen kans meer had om het er ‘levend’ van af te brengen, riep je nog “genade, genade!”, om nog een laatste kans te krijgen. Zo van: dood me niet; laat me nog leven! “Genade!”  Je kunt er geen aanspraak op maken, maar bent overgeleverd aan de goedheid van de ander. We kennen het uit films waar bijvoorbeeld in de Romeinse theaters geduelleerd werd en vóór iemand de genadeklap uitdeelde, hij naar de keizer op de tribune keek en wachtte op het teken: duim omhoog betekende: laten leven; of duim omlaag: geen genade ...
verder lezen
December is een maand van geven en van ontvangen. Dat sluit aan bij de advent; tijd van verwachting. “Het is zaliger te geven dan te ontvangen” (Hand. 20,35). Door te geven kunnen we zoveel goed doen. En het maakt onszelf dankbaar; dankbaar voor wat we hebben en dankbaar om wat we kunnen doen voor anderen.. Moeder Teresa kwam eens in een van de sloppenwijken van Calcutta bij een moeder met zes kinderen. Ze bracht dit gezin een kommetje rijst, zodat ze de dag iets te eten zouden hebben. Vol dankbaarheid nam de moeder het kommetje aan en liep er mee naar de keuken. Daar verdeelde ze de rijst in over twee kommetjes en liep naar buiten. Even later kwam ze ...
verder lezen
Sta op voor de vrijheid om te geloven  REDWEDNESDAY Woensdag 25 november kleuren veel kerken rood. Ook in ons dekenaat zal over de abdijkerk in Thorn een rode gloed schijnen. Zo vragen we aandacht voor de schendingen die vooral religieuze minderheden ondergaan.  Een belangrijk aspect van RedWednesday is het wereldwijde karakter. De 23 nationale kantoren van Kerk in Nood hebben honderden kerken, synagogen, moskeeën en overheidsgebouwen bewogen tot acties van solidariteit. RedWednesday is als schreeuw om aandacht voor godsdienstvrijheid amper te negeren. Enkele cijfers: 61% van de wereldbevolking leeft in landen zonder echte godsdienstvrijheid. In 38 landen is sprake van ernstige discriminatie en vervolging. Een op de vijf woont in een land waar vrij zijn om te geloven een utopie ...
verder lezen
De nieuwste (protestantse) vertaling van de H. Schrift, die volgend jaar zal verschijnen (NBG21), schrijft God en de voornaamwoorden die naar Hem verwijzen weer met een hoofdletter. Dit was het belangrijkste punt van kritiek op de vertaling van 2014. Ik ben wel blij met die hoofdletter. Zo belangrijk is het natuurlijk niet, maar het gevoel van eerbied mogen we bevorderen. Niet voor niets was er kritiek op de kleine letter die God aanduidde.  Zo gaat het met ons geloof … ongemerkt verdwijnen gebruiken, of momenten. Veelal zonder dat we het willen. Het verwondert me vaker dat in één generatie christelijke begrippen en katholieke gebruiken als het ware verdampt zijn. Het maken van een kruisteken is zo’n voorbeeld. We zien het ...
verder lezen
Gelovige mensen hebben extra mogelijkheden om zich tegen corona te weren. Niet zozeer voor zichzelf alleen, maar evenzeer voor anderen en wereldwijd. De vertrouwde middelen die ons geloof ons aanreikt, hebben in het verleden hun effect bewezen. Een van die middelen is het rozenkransgebed. – In het Italiaans wordt het rozenhoedje ook wel corona genoemd (te vergelijken met een kroontje van Maria). – Zo  kunnen we dit corona-gebed inzetten tegen het coronavirus. Het zou jammer zijn als we de bovennatuurlijke middelen die we hebben, zouden verwaarlozen, omdat we in een geseculariseerde tijd leven. Nu kunnen gelovigen het verschil maken. Rozenkranswonderen zijn er legio. Hieronder een kleine selectie:
  • 7 oktober 1571: zeeslag bij Lepanto, waardoor Europa niet islamitisch werd, maar ...
    verder lezen
Naast de Jacobuskerk in Hunsel is zondag 6 september de nieuwe Jacubstuin officieel ingezegend. In de bestrating van de tuin is onder meer een grote Jacobusschelp aangebracht. De tuin is onderdeel van het project om Hunsel een plek te geven op de populaire Camino (wandelroute) naar Santiago. In de tuin zijn ook drie zeldzame Jacobusappelbomen geplant. "Dit is een bijna uitgestorven ras met appels die rond 25 juli, de feestdag van Sint Jabobus, rijp zijn," vertelt Wim Meuwissen van het kerkbestuur. "Bij een kweker in Zeeland hebben we nog enkele exemplaren kunnen krijgen." In de kerk is ook informatie over de pelgrimstocht naar Santiago en de relatie met Hunsel te vinden. Volgens Meuwissen komen nu al jaarlijks meer dan duizend ...
verder lezen
Vorige maand, donderdag 23 juli, leek mij deze intentie voor de H. Mis in Wessem gepast. ’s Ochtends had de buurvrouw van de kerk ontdekt dat de buitendeur open stond. Een blik in de sacristie liet een grote chaos zien: gevolgen van een inbraak die in die nacht was geweest. Koster, politie ingeschakeld en al snel kwam er forensisch onderzoek bij. In de kerk was geprobeerd het tabernakel open te breken. Dit is gelukkig niet gelukt. Na een eerste inspectie konden we gelukkig constateren dat de schade beperkt bleef tot braak – ook binnendeuren waren geforceerd, maar dat er niets was meegenomen. Leden van de kerngroep Wessem hadden noodreparaties aangebracht en nog diezelfde dag kon een slotenmaker de geforceerde sloten herstellen ...
verder lezen
Bij de kassa in de supermarkt valt mijn oog op de krantenkop Anti-racisme demonstratie in Tilburg. Terwijl ik de erbij geplaatste foto bekijk, gaan mijn gedachten uit naar ons christelijk geloof, dat vanaf het prille begin voor álle mensen bedoeld is; voor alle rassen en talen. De H. Schrift spreekt al lovend over de koningin van Saba in Afrika. En onder de eerste christenen waren vele slaven die er oor naar hadden hoe Jezus hun vrij maakte. De apostel Paulus pleit bij Filémon voor Onesimus die als slaaf bij zijn meester was weggelopen.  En in de vorige eeuw: Josephina Bakhita (1868-1947) geboren in Darfur in Soedan. Actueel in het kader van vluchtelingen die naar Europa trekken. Haar naam had ze ...
verder lezen
We kennen het hart als symbool van liefde. Met Heilig Hart bedoelen we het allerheiligst Hart van Jezus. Bij Jezus’ liefde voelen we ons thuis. De maand juni is toegewijd aan het Heilig Hart. Meestal valt de derde vrijdag na Pinksteren in juni, dit jaar 19 juni. Op deze dag vieren we het hoogfeest van het allerheiligst Hart van Jezus. In meerdere kerken van ons parochiecluster Emmaüs staan verschillende beelden van het Heilig Hart; dat wil zeggen een beeld van Jezus waarbij zijn hart duidelijk zichtbaar is. Het Hart van Jezus vertegenwoordigt zo heel zijn Persoon, laat zien wie Hij is.  Het hart is ons verborgen middelpunt; niet te bevatten voor ons verstand en ook niet voor een ander; alleen ...
verder lezen
Op weg naar Pinksteren komen we in de zondagsevangelies hoge pretenties tegen. Jezus zegt “Ik ben de weg, de waarheid en het leven.” Dat is nogal wat. Gelukkig staat het telkens wel binnen het kader van de liefde. Het is nooit bedoeld om een ander iets op te leggen. Maar we mogen zelf wel enthousiast voor Jezus zijn en voor Hem en zijn kerkgemeenschap gáán: Hij is de weg. Bedoeld voor ons; bedoeld voor iedereen – Jezus is voor alle mensen gekomen - maar ieder moet zelf die stap zetten. Het is nooit bedoeld om af te dwingen. Hoeveel wegen zijn er tot God? In de dialoog met journalist Seewald gaf emeritus paus Benedictus verrassend aan: Evenveel als er mensen ...
verder lezen
Met Pasen konden we alleen van achter het scherm een H. Mis volgen. Aanwezig zijn bij een paaswake of H. Mis ging niet. Er waren geen doopsels, geen publieke vieringen. En nog steeds niet. In tijden van epidemieën is dat vaker geweest. De paus en de bisschoppen waren dan heel bezorgd voor zowel het zielenheil, als de fysieke gezondheid van de mensen. In 1576 werd Milaan door de pest getroffen De gouverneur van de stad, Antonio de Guzman y Zuñiga, wilde pelgrims in zijn stad weren. Pelgrimsgroepen die de stad binnen wilden, mochten uit niet meer dan twaalf personen bestaan en die moesten dan ook nog een medische verklaring van hun eigen lokale Overheid kunnen laten zien, dat ze geen ...
verder lezen
Mijmeringen over de inbraak. Opeens waren we historisch waardevol liturgisch vaatwerk kwijt.  In één nacht ontvreemd. Gestolen. Ik ben er veel mee bezig geweest, ook omdat de inbreker, of zijn handlanger me verschillende keren gebeld heeft en vroeg: “wat is het je waard?” Het had iets unheimisch. Ik ben nu natuurlijk ontzettend blij dat het in goede samenwerking gelukt is om een groot deel van de gestolen ‘spullen’ te achterhalen.  Mijn gedachten gingen er dan vaker naar uit dat de kerkschatten bij ons meerdere eeuwen veilig waren.  Het waren tastbare getuigenissen van de eredienst die verwezen naar de historie met de stiftdames. Hoe jammerlijk het ook was dat die opeens weg waren, mensen relativeerden het wel door me erop te ...
verder lezen
Pastoor-deken Wim Miltenburg heeft een persoonlijke Paasboodschap voor iedereen en juist dat benadrukt hij extra: Voor iedereen in deze tijd waarin ons leven wordt beheerst door het coronavirus en de maatregelen die zijn genomen om het virus in te dammen. De video kunt u zien via deze link:  https://www.deltalimburg.nl/article/2848/Persoonlijke%20Paasboodschap%20van%20deken%20Wim%20Miltenburg Met dank aan DeltaLimburg Videoreportage: Pieter Cornelissen. ...
verder lezen
U allen wens ik een heel zalig paasfeest. Deze boodschap wil ik tot ieder van u richten, juist in deze tijd nu we getroffen worden door het coronavirus en de beperkende maatregelen, die dit met zich meebrengt. Een zalig paasfeest, juist voor degenen die door corona besmet zijn, of in quarantaine leven, of een dierbare missen – soms zelfs zonder echt afscheid te hebben kunnen nemen. Deze paaswens is voor ieder bedoeld – ook voor degenen die nu extra hard moeten werken, of juist helemaal geen werk en inkomen meer hebben. Mensen die nu niet in een feestelijke stemming zijn. Misschien dringen we nu wel dieper tot de kern van Pasen door. We beseffen dat we niet alles zelf in ...
verder lezen
Biddend verbonden Voor vandaag 25 maart, feest van Maria Boodschap, heeft paus Franciscus allen die in Jezus Christus geloven opgeroepen om (thuis) op het middaguur het gebed van de Heer, het Onze Vader, te bidden. Komende vrijdag zal hij een extra zegen urbi et orbi geven, welke hij normaal alleen op Kerstmis en Pasen geeft.  Afgelopen zondag hielden de bisschoppen van ons land een gebedscirkel – soort gebedsestafette – waarbij ze een brandende kaars doorgaven. Telkens klonk in wat zij zeiden de woorden door van het 9e hoofdstuk van het Johannes evangelie: de genezing van de blindgeborene. En ook paus Franciscus heeft ons opgeroepen deze week dit hoofdstuk langzaam te lezen.    Ik wil me hierdoor laten inspireren. “Ga naar ...
verder lezen
De H. Basilius schrijft: “Het eerste gebod tot vasten werd in het paradijs uitgevaardigd: Adam mocht niet eten van de boom van goed en kwaad!  De ramadan van de moslims is bekender dan het vasten van katholieken. We gebruiken de ramadan wel om uit te leggen wat vasten is. Toch zijn er verschillen: in de kijk op en in de beleving van de vasten. Het grootste verschil is wel: het gaat bij ons niet om de vasten. Vasten is bij ons niet een hoogtepunt: het gaat om Pasen. De veertigdaagse vastentijd is er als voorbereiding op Pasen. Om Pasen nog meer te laten uitkomen. In de 40-dagentijd houden we Pasen voor ogen: Jezus’ verrijzenis. Hij heeft dood en zonde overwonnen.  ...
verder lezen
Aan het laden...

Cursiefje in uw mailbox

Schrijft u zich in en u ontvangt het laatste cursiefje van de deken elke week in uw e-mailbox.