cursiefjes van R.H.M. Maessen, pastoor-deken

Met deze cursiefjes wil ik u graag deelgenoot maken van mijn gedachten en mijn persoonlijke kijk op ons dagelijks leven. Aansluiten bij grote of kleine actualiteit, bij kleine of juist heel grote menselijkheid.
Ik hoop dat deze cursiefjes u niet alleen vermaken, maar ook zullen aanzetten tot nadenken en het begin mogen zijn van een dialoog. Omdat ze over ons gaan.

Ik nodig u van harte uit deze dialoog aan te gaan. Wat houdt ons tegen?

Goeiedag allemaal. Het is alweer een hele tijd geleden dat we van ons lieten horen. Maar nu het blad enkele weken niet verschijnt, dachten we onze kans toch maar te moeten grijpen. Het is weer zover! We mogen niet mee op vakantie. Omdat het ook bij ons heerlijk warm weer is – de tweebenigen zuchten, maar wij niet – hebben we volop de gelegenheid om heerlijk te soezen en nog langer te slapen dan anders. We vinden dan ook dat wij een heerlijke vakantie hebben. Daarvoor hoef je niet persé weg. Toch vinden we het wel fijn als mensen op vakantie gaan: minder drukte en stress. We gunnen dat iedereen ook van harte en we wensen dan ook iedereen een ...
verder lezen
De vakantie en vooral de tijd erna is de tijd waarin het gemaakte aantal kilometers per auto, per fiets of te voet met elkaar wordt gedeeld. Het gaat dan meestal om heel veel kilometers want het aantal moet toch ver boven onze dagelijkse prestaties uitkomen. Meten is weten, zegt het gezegde maar tellen is ook weten. De teller op onze fiets of om onze arm. Trap op trap af, naar binnen en naar buiten. Naar de winkel. Stappentellers zijn reuze interessant. Soms zijn kilometers van belang vanwege de kilo’s en een zelf opgelegd regime. We leggen heel wat kilometers af om onze doelen te bereiken en daar is ook niets op tegen. Bij sportieve prestaties telt altijd het competitieve element ...
verder lezen
We leven in een wereld waarin argwaan en wantrouwen vaak de boventoon voeren. Wie niet oplet, kan bedrogen uitkomen; we lezen de waarschuwingen tegen oplichters en zakkenrollers. Maar de sfeer van dreiging en terrorisme laat ons met andere ogen kijken naar onze omgeving en naar elkaar. Een doos of een vergeten rugzak kunnen al paniek veroorzaken. Zover is het gekomen. Helaas is het nodig om zeer alert te zijn. We moeten ook waken over onze samenleving. Toch is het verschrikkelijk als het zover komt dat mensen alleen nog meer met wantrouwen kijken. Op den duur raak je dan verbitterd. Wie slechts naar tekens van geweld en dreiging zoekt, zal de goedheid van mensen uit het oog verliezen. We moeten meer ...
verder lezen
Wij mensen kunnen lachen. Dat is heel kostbaar. Het doet ons goed als we een uur of een avond zomaar onverwacht met bekenden en onbekenden eens goed hebben kunnen lachen. Als iemand zo echt van binnenuit lacht en soms zo aanstekelijk, onbedaarlijk, dan werkt dat vaak beter als een pil of een diepzinnig gesprek. Maar alles op zijn tijd. Soms valt er niets te lachen, zegt de Bijbelse schrijver Prediker al. Maar toch. Als iemand echt van binnenuit lacht, gaat een wereld open omdat deze mens zelf opengaat. Je ziet iets van hun binnenkant. In de bijbel kennen we het verhaal van Sara en Abraham. Sara lacht als ze hoort dat ze nog een kind zal baren terwijl ze al ...
verder lezen
Deze week nog een paar uitlopers en dan zit de examentijd voor vwo’ers en vmbo’ers er weer op en meestal ook de echte schooltijd. Examenvrees, -koorts, –stress. Het zijn niet alleen de leerlingen die examen doen maar ook de leraren en niet minder de ouders en grootouders. Er branden meestal een paar kaarsen meer in onze kapellen of thuis. De examinandi wordt aangeraden goed te eten en voldoende rust te nemen.  Allemaal voorbij. Vlaggenstokken met rugzakken en van alles en nog wat aan de huizen. De geslaagden: proficiat. In Zuid-Limburg kennen we de uitdrukking: ‘noe krig he de haam aan’. Dat wil zoveel zeggen als: er moet gewerkt worden, ervan uitgaande dat iedereen nog het woord –haam- kent. Het ‘tuig’ ...
verder lezen
Vaderdag.. een tegenhanger van moederdag.. of gelijkheid? Een uitvinding van handy-mates? Of een overgewaaide gewoonte uit Amerika, indertijd geëntameerd door mevrouw Dodd als eerbetoon aan haar eigen vader. Misschien is het wel een combinatie van al deze verklaringen en ook een oprecht verlangen om vaders in de zon te zetten. In ieder geval is het in onze maatschappij een dag voor alle vaders, van jong tot oud. Het komt voor dat er een vader is met een zoon van 72 en een van 20 met een dochtertje van 2. We kennen vele vaders: de trotse op het optreden van zoonlief bij een zangwedstrijd; de sportieve die met zijn zoon voetbalt; de onrustige die alsmaar naar buiten loopt om te kijken ...
verder lezen
Vorige week dinsdag was ik in Maastricht om de uitvoering van de Messiah bij te wonen in de Sint Lambertuskerk. Was ook erg benieuwd naar de kerk zelf die toen ik in 1984 in Maastricht werkte net voor Kerstmis gesloten werd vanwege vallend gesteente. Daarna bleef ze bijna dertig jaar dicht. Inmiddels onttrokken aan de eredienst en stevig gerenoveerd nu in gebruik voor culturele doeleinden. De Messiah is uiteraard een religieus gebeuren en past daarom in deze voormalige kerk. De uitvoering zowel zang als spel in handen van amateurs en onder leiding van een hele enthousiaste regisseur Sybrand van der Werf werd één grote evangelisatie. En zo had hij het ook bedoeld vertelde hij me toen ik hem sprak. Het ...
verder lezen
Ja, de enorme processies van vroeger herinneren zich de ouderen nog wel. Net zoals het biechten en de dagelijkse of wekelijkse kerkgang. Soms komt het allemaal voorbij als: dat was eens zo! Maar nu toch niet meer. Het heeft niet zoveel zin om af te dingen waar het allemaal aan ligt dat onze geloofsbeleving en uitingen zo slinken. Er is altijd een binnen- en een buitenkant. De binnenkant houdt de buitenkant vast en er zijn periodes waarin de buitenkant het laatste restje binnenkant inderdaad binnen moet houden. In de jaren zestig van de vorige eeuw was men in Maastricht ervan overtuigd dat het wel de laatste Heiligdomsvaart zou zijn geweest. Inmiddels zijn we toch alweer 8 Heiligdomsvaarten verder. Deden in 2011 1000 figuranten mee: nu ...
verder lezen
Met hoe meer mensen je zwemt des te leuker. Kijk maar naar de grote massale zwempartijen die hier en daar georganiseerd worden. Wat mij betreft zwemmen Paus Franciscus en kardinaal Eijk allebei in de Maas. Of je nu  in het midden zwemt of wat meer aan de kant: je zwemt in de Maas. Voor mijn overtuiging in deze  vind ik steun bij de grote kerkvader Augustinus. Over mensen die het Onze Vader bidden terwijl ze ver afstaan van de katholieke traditie zegt hij: “zolang ze het Onze Vader bidden noemen we hen: onze broeders”. Altijd was er in de Kerk een beweging tussen de rekkelijken en de preciezen. Soms heeft dat meer te maken met karakter dan met iets anders ...
verder lezen
“Ja, ja, daar moeten we nog lang op wachten als het er al ooit komt”, zei iemand tegen me. Meestal denken we, als we het hebben over het paradijs, aan het scheppingsverhaal waar sprake is over een paradijs als de tuin van ultiem geluk: de plek waar God wandelt met de mens Adam. Ik geloof dat we het niet zover hoeven te zoeken of niet hoeven te twijfelen aan het bestaan van het paradijs. Het sluiten van Schiphol onlangs was het tegenovergestelde van het paradijs: mensen die ongelukkig waren. Wachten, aansluitingen missen, kortere vakantie, gemiste zakelijke belangen. Sores. Tussen al die wachtenden geen plek om te zitten, misschien op de grond. Totdat iemand opstaat en je zijn stoel aanbiedt. Iemand geeft ...
verder lezen
Goedendag. Het goede weer dat we de laatste tijd hebben en zeker de dagen waarop de zon schijnt maken ons een beetje lui. Het is heerlijk om nog iets meer uit te rusten dan we gewoon zijn. Hopelijk bent u daar in deze lentevakantie ook aan toe gekomen. Maar misschien had u als ouders juist meer te doen nu de kinderen thuis zijn en opa en oma ook. Ons baasje vertelde dat op de laatste Doopvoorbereidingsavond zes ouderparen waren. En ook dat ze allemaal blij en dankbaar waren met hun kindje. Het blijft een wonder. Ook wij verbazen ons telkens weer over de jonge muisjes en zo dadelijk de vele vogeltjes. Maar streng heeft hij ons nu al de wacht aangezegd ...
verder lezen
Goede dag Maria. Ons Weesgegroet begint eigenlijk met die woorden. In onze tijd wordt zo ongeveer alles onderzocht: zelfs de werking en het nut van het bidden van Weesgegroetjes. Het is inmiddels toch weer jaren geleden dat de universiteit van Pavia ontdekt heeft dat het bidden van Weesgegroetjes een kalmerend effect heeft. De herhaling van dit gebed zorgt voor een rustiger ademhaling, waardoor de werking van hart en longen verbetert. Het Weesgegroet doet niet onder voor yoga, als het gaat om concentratie en innerlijke rust. Zowel het reciteren van een yogamantra als van het Ave Maria hebben een gunstige uitwerking op ademhaling, hartfunctie en innerlijke rust. Eigenlijk wisten we dat al. Oudere mensen hoor je vaker zeggen dat ze rustig worden en ...
verder lezen
Toeval bestaat niet, hoor je mensen wel zeggen. Toevallig (?) vond ik een briefje met de aantekening dat in het Evangelie maar één keer het woord ‘lachen’ staat en wel bij Lucas 6,21: “Gelukkig die nu huilt, want je zult lachen”. Gehuild wordt er echter op vele plaatsen. Is de Bijbel / het Evangelie dan toch geen Blijde Boodschap? Wie de evangelies leest, komt daar een Man tegen die glimlachend door het leven gaat. Hij lacht het leven toe en dus ook de mensen. Hij is er op uit het leven van mensen gelukkiger te maken, hun levens zin te geven. Hij was mild en innemend. Hij ging met kinderen om, met vrouwen, zieken, uitgestotenen. Hij had aandacht voor de ...
verder lezen
Vorige week kreeg ik het boekje in handen van Mohamed El Bachiri, een Marokkaanse Belg, een moslim die woont in Molenbeek. Hij is meer bekend als de man die zijn vrouw Loubna Lafquiri verloor bij de aanslagen in Brussel op 22 maart 2016 en die achterbleef met 3 zoontjes. De titel van zijn boek is: Een Jihad van liefde. Jihad is volgens Larousse een “Inspanning die iedere moslim moet aangaan tegen zijn eigen hartstochten (de ‘grote jihad’, zo beschreven door de profeet Mohammed). De titel zegt alles want de hartstochten na alles wat deze man heeft meegemaakt roepen bij velen haat, wraak en vergelding op. Daar is niets van te bespeuren. Integendeel; hij zegt ook waarom. Ik citeer enkele uitspraken ...
verder lezen
Schrijven over iets dat nog komen moet, brengt risico’s met zich mee. Schrijvend in de verleden tijd over wat nog komen moet, namelijk over de Clusterviering met nazit, is vreemd. Omdat ik het nog niet weet, laat ik u delen in mijn droom erover. Dromend, zag ik een redelijk bezette kerk met mensen die wilden leven in de geest van Jezus Christus en in die zin ook verder wilden gaan. Iedereen bad en zong mee. Allen luisterden. Een heel hartelijke vredewens met blije gezichten. Een stoet van mensen ging op weg naar ’t Leuke. Het was een mooie, nieuwe website geworden, die boeiend gepresenteerd werd. En in de erop volgende presentatie kwamen de kerkschatten aan de orde. Iedereen besefte, dat ...
verder lezen
De dood heeft in ons leven vele gezichten. Klimaatdoelen moeten gehaald worden, de Co-2 uitstoot verminderd enz. De schepping heeft door het gedrag van mensen veel te lijden. We spreken niet voor niets over de uitbuiting van de aarde. De slavernij is wel afgeschaft, maar nog veel mensen worden uitgebuit, zijn rechteloos en afgeschreven. Ook in een veilig land als het onze ontkomen we niet aan geweldsdreiging, levensbedreigende ziekten, eenzaamheid en worden mensen steeds meer teruggeworpen op zichzelf. Maar tegen de verdrukking in worden ook initiatieven genomen die een andere wereld willen en ook hier en daar laten zien. Tegen de verdrukking in en tegen alle dood in wordt het weer lente en komt de schepping tot nieuw leven. En ...
verder lezen
Over enkele dagen vieren we Pasen. De natuur gaat ons daarin voor in de nog prille lente. Takken lopen uit, de bloeiende bloemen, het lentegevoel. Dit alles sluit aan bij wat we deze dagen vieren als geloofsgemeenschap: het nieuwe leven.  In de vieringen van de Goede Week vieren we wat Jezus overkomen is. Wat wil het zeggen om met een goede vriend op te trekken en dan afscheid van hem te moeten nemen? Maar dat is niet het einde. Hij verrijst en verschijnt aan zijn leerlingen. Het mooie is wel dat Jezus trouw blijft aan zijn vriendschap voor de leerlingen terwijl zij er op het belangrijkste ogenblik - nl. zijn gruwelijke dood aan het kruis - niet waren. Gevlucht nota ...
verder lezen
De krant maakte al melding van de zorgen over te weinig buxustakjes voor Palmzondag. Het zou verwonderlijk zijn als niet al een goede zakenman daarop inspeelde. Ze zijn te bestellen in het noorden van het land waar de mot (nog) niet gearriveerd is. Deze zomer zagen we met lede ogen de verwoesting aan. Met veel liefde gekweekte creaties hielden het niet. Met betraande ogen heeft menigeen de struiken met wortel en tak uitgeroeid. Een nogal Bijbels beeld: de enige garantie dat het beestje de tuin verlaat. Zo kennen we nog een Bijbeltekst uit het evangelie van o.a.  Matteus die staat onder het kopje ‘Vasten’.  ‘Verzamelt u geen schatten op aarde, waar ze door mot en worm vergaan’, ‘maar verzamelt u ...
verder lezen
...zegt St. Paulus, is heilzaam voor een mens. Nou, daar hebben we niet van terug. Maar wat bedoelt Paulus eigenlijk daarmee? Om wakker te blijven in je geloof, in wat je doet en laat, is het goed om af en toe bij de les gehouden te worden door een buitenstaander. Sint Paulus gebruikt het woord 'prikkel' in samenhang met de dood. En de angel -de prikkel- van de dood is de zonde. Je mag dat zowel letterlijk als figuurlijk opvatten en hier wordt verwezen naar de geestelijke dood van een christen. Ik kan gedoopt zijn en christen en toch een 'dode' christen. Wij mensen moeten op de een of andere manier gewaarworden dat ons geloof tot concrete daden moet leiden ...
verder lezen
‘Gaan waar niemand gaat’, dat is de evangelische drijfveer van de zusters van het heilig Hart van Jezus en Maria. Deze zusters werken sinds 1962 in de Mbala-regio in Zambia. Vanuit hun missie zetten zij zich in voor onderwijs en ziekenzorg voor o.a. geestelijk en/of lichamelijk gehandicapte kinderen. Toen de Aidspandemie uitbrak hebben de zusters hun ziekenhuis overgedragen aan de staat en hebben ze een programma opgezet om de impact van Aids te verminderen via voorlichting en goede gezondheidszorg. Ze zijn de enige grote hulporganisatie die in deze regio werkt op het gebied van Aids- en HIV- bestrijding en die zorgt voor de talloos vele wezen. Het project richt zich verder concreet op 300 HIV- positieve mannen en vrouwen die ...
verder lezen
Aan het laden...

Cursiefje in uw mailbox

Schrijft u zich in en u ontvangt het laatste cursiefje van de deken elke week in uw e-mailbox.