Cursiefjes van
W. Miltenburg f.s.o., pastoor-deken

Een persoonlijk woordje van onze pastoor-deken.

Iedere twee weken maakt hij ons deelgenoot aan zijn persoonlijke kijk op het leven. Soms zomaar tot vermaak. Een andere keer serieus van toon, zodat het ons tot nadenken kan zetten.

Maar in ieder geval: veel leesplezier!

Drie weken woon ik nu in Thorn; in de pastorie staan de meubels op hun plaats, gordijnen hangen op en in de meeste kerken van ons parochiecluster Emmaus heb ik de H. Mis gevierd. Nu kom ik ertoe om de post en daarbij vooral de reacties op mijn benoeming te beantwoorden. Tegelijk ga ik verder op verkenningstocht in ons dekenaat. De periode dat ik nu hier ben valt samen met de weken van de Tour de France. Deze wordt altijd in de maand juli gereden en valt zo samen met vakantietijd. – Wellicht is deze ook daarom bekender dan de Giro, of de Vuelta –  Bij het volgen van de Tour krijgen we prachtige beelden van Frankrijk mee. Onbekende plaatsen, ...
verder lezen
Nu de vakantietijd begint en heel wat mensen onderweg zijn, wil ik verwijzen naar het thema van de Wereldjongerendagen van 2022 in Lissabon. Paus Franciscus heeft het bekendgemaakt:  Maria stond op en ging met spoed’. Nu is vakantietijd niet om je te haasten, maar het thema van onderweg zijn sluit er wel bij aan. Paus Franciscus “Jullie hebben elkaar nodig, als je een verschil wilt maken in de wereld die voortdurend neigt naar verdeeldheid,” aldus de paus. “Alleen als we samen optrekken, zijn we werkelijk sterk. Laten we met Christus, die het Brood ten Leven is en ons de kracht geeft voor onze tocht, zijn vuur brengen om licht te brengen in de duisternis in deze wereld.” Meestal stellen wij ...
verder lezen
Veel dank wil ik uitspreken naar allen die gezorgd hebben voor de bijzonder mooie, warme en sfeervolle installatieplechtigheid zondag 30 juni. Schitterend! Enkele familieleden wisten werkelijk niet wat ze meemaakten. Die inzet en warme betrokkenheid! En ook voor- en nadien heb ik vele reacties gehad. Alle waardering voor uw inzet, betrokkenheid en belangstelling.  Het is me nog niet gelukt ieder te bedanken. Ik zit nu tussen de verhuisdozen. Woensdag 4 juli ben ik van Heerlen naar Thorn verhuisd. Tussen het uitpakken van de dozen door schrijf ik dit artikeltje. Ik wil aangeven dat ik dat ik hier graag aan de slag ga, samen met collega-priesters, diaken en de vrijwilligers, die het parochieleven rondom al de kerken van ons parochiecluster Emmaus dragen ...
verder lezen
Op 30 juni 2019 is W. Miltenburg f.s.o. geïnstalleerd als pastoor van het cluster Emmaüs en deken van het dekenaat Thorn. Vanaf nu zal hij ons iedere twee weken deelgenoot maken aan zijn persoonlijke kijk op het leven. Soms zomaar tot vermaak. Een andere keer serieus van toon, zodat het ons tot nadenken kan zetten. Maar in ieder geval: veel leesplezier! ...
verder lezen
Omdat we in januari afscheid hebben genomen van pastoor-deken Maessen, die nu vicaris-generaal is geworden en daarmee de rechterhand van onze bisschop Mgr. Harrie Smeets, zal er (voorlopig) geen nieuw cursiefje verschijnen. We houden deze plaats op de website nog even gereserveerd voor een 'cursiefje' voor het geval dat een nieuwe deken deze reeks wilt voortzetten ...
verder lezen
Met veel genoegen en dankbaarheid kijk en denk ik terug aan zondag 6 januari, de dag van het afscheid als deken van dekenaat Thorn en als pastoor van het cluster Emmaüs. Ook namens mijn familie oprechte dank voor de geweldige dag. De feestelijke Eucharistieviering, die klonk als een klok, en de hartelijke ontmoeting nadien hebben mij - en ik denk ons allemaal - goed gedaan. In de afgelopen tijd mocht ik veel gelukwensen ontvangen bgv mijn benoeming tot Vicaris Generaal en altijd vergezeld van bemoedigende woorden. Ook werd ik meer dan eens getroffen door de spontane en hartelijke woorden van dank: geschreven dan wel uitgesproken. Ook dank voor de attenties, zeker voor het Rafaëlfonds om daarmee ook in de toekomst ...
verder lezen
Zo noem ik het maar omdat het ook erboven staat. Dit cursiefje wordt al geschreven voor Kerstmis vanwege de deadline die geldt voor het eerste nummer van 2019. Het voelt een beetje raar omdat we Kerstmis nog moeten vieren en ook de Jaarwisseling en omdat bij verschijning (van het blad) ook mijn afscheid heeft plaats gevonden. Het is een schrijven met een doek voor de ogen en de oren dicht  want alles is al voorbij als u dit leest en wat de inhoud van alles wat aanstaande is, nog niet bekend is. Niettemin hopen we in 2019 ook op geluk en een goed jaar. We kunnen soms al blij zijn als we niet naast een verwerkte hondenbrokkenbrood stappen of de ...
verder lezen
We gaan Kerstmis vieren en de geboorte van Jezus feestelijk herdenken. De woorden van de engelen in die nacht: “Eer aan God in den hoge, en vrede op aarde onder de mensen van goede wil” klinken elk jaar als een echo. Jezus is niet alleen geboren voor Zijn Joodse landgenoten of voor de christenen die in Hem geloven. Hij kwam voor alle mensen die het goede willen. God schept in alle mensen welbehagen. Paus Franciscus zei in een boodschap bij Wereldvrede dag: “God is de bron van gemeenschap, het helder water van de vrede waar de mensheid naar dorst; het kan niet opwellen uit de woestijnen van hoogmoed, noch uit partijbelangen, puur winstbejag of wapenhandel”. In een wereld waar fysiek ...
verder lezen
De vele kerstmarkten, muzikale uitvoeringen en kerstvieringen in deze tijd horen helemaal bij onze tijdsgeest. In kerkelijk opzicht zijn we nog helemaal in de Advent, de tijd van voorbereiding op het Kerstfeest. Je zou deze gang van zaken vanuit twee standpunten kunnen bekijken. Op de eerste plaats kun je stellen dat dit allemaal bij de voorbereiding op het kerstfeest hoort of  consumeren is van wat de markt biedt. Om die vraag te beantwoorden kan iedereen die dat wil zich zelf de vraag stellen: vier ik Kerstmis als de herdenking van de komst van Jezus Christus, Gods mens geworden Liefde, of  zijn het gezellige dagen in de decembermaand? Al naar gelang het antwoord is met beide niks mis. Een ander aspect ...
verder lezen
De Adventstijd kenmerkt zich door wachten, afwachten, verwachten. Advent is voorbereiding op het feest van de herdenking van Christus’ geboorte in Bethlehem nu meer dan 2000 jaar geleden. Wat die komst van Christus in het leven van Christenen kan betekenen, kunnen we nog het beste navoelen als ouders die een kindje verwachten. “We zijn in verwachting “, zei een toekomstige vader die zichzelf nog niet zo vlug als vader had gezien. Maar sinds hij de hartslag had gehoord van zijn ongeboren kindje, was alles veranderd. Zijn hartslag was ook veranderd, zijn hart groeide toe naar het vaderschap. Elk jaar wordt ons in de Advent ook de mogelijkheid of beter nog de kans geboden om hetzelfde mee te maken terwijl we ...
verder lezen
Nu de kou echt in de lucht zit, het ’s avonds vroeg donker is en er bijna geen blad meer aan de boom zit, denken we aan de zomer. Was het maar wat frisser, regende het maar eens. De zomer van 2018 was er een om niet snel te vergeten vanwege de aanhoudende warmte. Voor ouderen niet altijd fijn. Warme zomers eisen slachtoffers. Anderen vieren volop vakantie en boeken nog snel een last-minute. De droogte haalde een streep door mais- en bietenoogst. In tuin en plantsoen zijn er vele bomen en struiken die de zomer ook niet overleefd hebben. En opnieuw de Buxusmot, niet te vergeten. Vanwege de heerlijke zomeravonden vaak  te lange barbecues met teveel muziek voor de buren ...
verder lezen
Het bekende Bijbelboek Prediker zegt het even mooi als treffend: ‘Alles heeft zijn tijd’. Er is een tijd van zaaien en een tijd van oogsten, een tijd van bouwen en een tijd van afbreken, een tijd van komen en een tijd van gaan. Dat nuchtere ritme hoort bij ons leven en dat is goed. De afgelopen periode heeft u mij wellicht wat vaker gemist in onze parochie. Na mijn zomervakantie heb ik, met het oog op de toekomst, de tijd en ruimte genomen om na te denken over wat wijs is. Wijs voor de parochie en ook wijs voor mezelf. In deze periode van rust en bezinning ben ik tot de conclusie gekomen, dat het tijd is om te gaan ...
verder lezen
Bij de vele bekende uitspraken van Toon Hermans is er een die nog steeds van toepassing is. Hij zei namelijk: “We leven in het tijdperk van vrouw Holle”.  Alsmaar doorhollen. De gemiddelde levensduur is langer dan ooit. We hebben meer apparaten dan alle generaties voor ons  en we moeten toch  langer doorwerken om onze economie op gang te houden. In onze gezinnen moeten de ouders beiden werken om een goed bestaan op te kunnen bouwen en een goede toekomst voor de kinderen. De mens dreigt de slaaf te worden van eigen vooruitgang en succes. Een verhaaltje. Jan zat op zijn vaste stek aan de waterkant en was aan het vissen. Voorbijganger: “Je hebt nogal geluk, zie ik. Koop een bootje ...
verder lezen
“Wat zijn de kerkhoven toch mooi”, zei iemand toen we samen naar de goed onderhouden graven keken, naar de bloemstukken en het totale onderhoud. Chapeau voor de kerkhofonderhouders. Zo’n kerkhof is zeker mooi, evenals de traditie om het kerkhof te bezoeken en daar te denken en te bidden bij onze geliefde mensen. Dat is zeer rijk en heeft een diepe zin. “Dat is het enige wat ik nog kan doen” zei hij met een zucht. Een geboorte is iets moois, zo iets onbegrijpelijks, zo iets wonderbaars. Het sterven van mensen van wie je houdt, is ook zo onbegrijpelijk, is zo hard. Het begin van het leven en het einde van het leven, we maken het beide mee. In onszelf, in ...
verder lezen
De gedachtenis van overleden gelovigen tijdens het zogenaamde Allerzielenlof op de zondagen zo dicht mogelijk bij de 1e en 2e november brengt ons samen rond de overledenen die ons zo dierbaar zijn. In de afscheidsvieringen hebben we eer gebracht aan de overledene en aan haar of zijn lichaam. Ons lichaam is immers een sterk symbool van heel haar/zijn persoon: we leren een mens precies kennen dankzij zijn lichamelijke aanwezigheid. Daarom klinkt in de uitvaartliturgie, naast het besef van de broosheid van het aardse leven, ook een grote eerbied voor het menselijke lichaam. Het is juist in en door zijn lichaam dat de mens geroepen wordt beeld van God te zijn en te leven naar zijn gelijkenis. Dus in het lichaam ontmoeten ...
verder lezen
Toch nog eerder dan verwacht kwam op 10 oktober het goede bericht uit Rome over de benoeming van de nieuwe bisschop Harrie Smeets, nu deken van Venray. Op de eerste plaats willen we hem van harte geluk en alle goeds toewensen met zijn benoeming tot 24e bisschop van het bisdom Roermond. Op 8 december, het Hoogfeest van Maria Onbevlekte Ontvangenis en patrones van ons bisdom, zal hij officieel zijn taak beginnen. Natuurlijk staat hij er niet alleen voor, maar de eindverantwoordelijkheid rust toch op zijn schouders. De komende jaren zullen ook voor ons bisdom belangrijke jaren worden, omdat  een toekomstgericht beleid verder uitgewerkt moet worden. Ons gebed kan daarbij een hulp zijn omdat gebed mensen verandert, ons meer vormt naar ...
verder lezen
In week 29 vertelden we u, dat we naar aanleiding van de vakantie – die ook dit jaar voor ons weer niet doorging – nog een kattenstreek zouden uithalen en dat is ons gelukt. Inmiddels zijn we ingehaald door de publiciteit maar dat doet niets af aan ons voornemen, dat zo menen zij, helemaal geslaagd is. In de parochie Thorn, ook dat weet u, wordt op 14 oktober voor de 290e keer de Brandprocessie gehouden. Bij gelegenheid hiervan ontvangt de parochie een nieuwe koorkap(mantel), die gedragen wordt bij processies en bij een lof. Deze mantel is versierd met Thornse taferelen en voorstellingen maar ook flora en fauna komen erin voor. En ook dieren. Natuurlijk geen hond te bekennen maar wij ...
verder lezen
Maria kent vele eretitels. De meeste daarvan vinden we terug in de litanie van Loreto die na de rozenkrans gebeden wordt. Vele van deze titels stoelen in de devotie tot Maria. De jongste tijd geeft ons enkele nieuwe titels, zoals b.v. Maria, de eerste leerling, de eerste gelovige, de eerst dienstbare. Ze gaan terug op teksten uit het Nieuwe Testament. Bij de aankondiging door de engel Gabriël horen we Maria zeggen: “Zie de dienstmaagd des Heren, mij geschiede naar uw woord”. Op de bruiloft van Kana zegt Maria in groot geloof tegen de dienaren: “Doet maar wat Hij u zeggen zal”. Onder het kruis horen we Jezus’ woorden: “Vrouw zie daar uw zoon”. Maria wordt geroepen tot dienst aan de  ...
verder lezen
Terwijl ik, op de rand van een heel grote plantenbak, tijdens mijn vakantie van een heerlijk ijsje genoot, ontdekte ik plotseling iets verderop – liggend op dezelfde rand – een zwerver. Had over de man ‘heengekeken’. Inmiddels was hij wakker. Toen ben ik opgestaan en kocht een ijsje voor hem en gaf hem nog wat om de dag door te komen. Ik vertel dit, omdat ik weer eens schrok van de tweedeling in onze wereld. Nu ontmoet ik elke dag, terwijl ik in de luwte ben, mensen die  nood hebben aan rust, soms ook psychisch lijden, vluchtelingen of mensen die gewoon een paar dagen in een religieuze omgeving willen doorbrengen. Zo ontmoette ik een Boeddhiste, Engelsen die zeiden niet gelovig ...
verder lezen
Deze maand begint de herfst. Er zijn mensen die zich verheugen op de stormwinden die gaan komen: dat heeft wel iets. Vaker worden de jaargetijden ook vergeleken met de belangrijkste periodes in ons leven. Het kan stormen in een mensenleven: zeker als je de winter van je leven begint te voelen. Het kan ook stormen in onze maatschappij en in onze kerk. En dat doet het op dit moment. Voor gelovigen, priesters, bisschoppen en paus is het geen gemakkelijke tijd. Hoe blijf je gelovig in een stormende kerk? Dat antwoord is moeilijker dan de vraag. In onze Kerk zijn twee punten van belang: het fundament en het gebouw dat wij optrekken als gelovigen. Het fundament is Christus en het gebouw ...
verder lezen
Aan het laden...

Cursiefje in uw mailbox

Schrijft u zich in en u ontvangt het laatste cursiefje van de deken elke week in uw e-mailbox.