cursiefjes van R.H.M. Maessen, pastoor-deken

Met deze cursiefjes wil ik u graag deelgenoot maken van mijn gedachten en mijn persoonlijke kijk op ons dagelijks leven. Aansluiten bij grote of kleine actualiteit, bij kleine of juist heel grote menselijkheid.
Ik hoop dat deze cursiefjes u niet alleen vermaken, maar ook zullen aanzetten tot nadenken en het begin mogen zijn van een dialoog. Omdat ze over ons gaan.

Ik nodig u van harte uit deze dialoog aan te gaan. Wat houdt ons tegen?

Vorige week kreeg ik het boekje in handen van Mohamed El Bachiri, een Marokkaanse Belg, een moslim die woont in Molenbeek. Hij is meer bekend als de man die zijn vrouw Loubna Lafquiri verloor bij de aanslagen in Brussel op 22 maart 2016 en die achterbleef met 3 zoontjes. De titel van zijn boek is: Een Jihad van liefde. Jihad is volgens Larousse een “Inspanning die iedere moslim moet aangaan tegen zijn eigen hartstochten (de ‘grote jihad’, zo beschreven door de profeet Mohammed). De titel zegt alles want de hartstochten na alles wat deze man heeft meegemaakt roepen bij velen haat, wraak en vergelding op. Daar is niets van te bespeuren. Integendeel; hij zegt ook waarom. Ik citeer enkele uitspraken ...
verder lezen
Schrijven over iets dat nog komen moet, brengt risico’s met zich mee. Schrijvend in de verleden tijd over wat nog komen moet, namelijk over de Clusterviering met nazit, is vreemd. Omdat ik het nog niet weet, laat ik u delen in mijn droom erover. Dromend, zag ik een redelijk bezette kerk met mensen die wilden leven in de geest van Jezus Christus en in die zin ook verder wilden gaan. Iedereen bad en zong mee. Allen luisterden. Een heel hartelijke vredewens met blije gezichten. Een stoet van mensen ging op weg naar ’t Leuke. Het was een mooie, nieuwe website geworden, die boeiend gepresenteerd werd. En in de erop volgende presentatie kwamen de kerkschatten aan de orde. Iedereen besefte, dat ...
verder lezen
De dood heeft in ons leven vele gezichten. Klimaatdoelen moeten gehaald worden, de Co-2 uitstoot verminderd enz. De schepping heeft door het gedrag van mensen veel te lijden. We spreken niet voor niets over de uitbuiting van de aarde. De slavernij is wel afgeschaft, maar nog veel mensen worden uitgebuit, zijn rechteloos en afgeschreven. Ook in een veilig land als het onze ontkomen we niet aan geweldsdreiging, levensbedreigende ziekten, eenzaamheid en worden mensen steeds meer teruggeworpen op zichzelf. Maar tegen de verdrukking in worden ook initiatieven genomen die een andere wereld willen en ook hier en daar laten zien. Tegen de verdrukking in en tegen alle dood in wordt het weer lente en komt de schepping tot nieuw leven. En ...
verder lezen
Over enkele dagen vieren we Pasen. De natuur gaat ons daarin voor in de nog prille lente. Takken lopen uit, de bloeiende bloemen, het lentegevoel. Dit alles sluit aan bij wat we deze dagen vieren als geloofsgemeenschap: het nieuwe leven.  In de vieringen van de Goede Week vieren we wat Jezus overkomen is. Wat wil het zeggen om met een goede vriend op te trekken en dan afscheid van hem te moeten nemen? Maar dat is niet het einde. Hij verrijst en verschijnt aan zijn leerlingen. Het mooie is wel dat Jezus trouw blijft aan zijn vriendschap voor de leerlingen terwijl zij er op het belangrijkste ogenblik - nl. zijn gruwelijke dood aan het kruis - niet waren. Gevlucht nota ...
verder lezen
De krant maakte al melding van de zorgen over te weinig buxustakjes voor Palmzondag. Het zou verwonderlijk zijn als niet al een goede zakenman daarop inspeelde. Ze zijn te bestellen in het noorden van het land waar de mot (nog) niet gearriveerd is. Deze zomer zagen we met lede ogen de verwoesting aan. Met veel liefde gekweekte creaties hielden het niet. Met betraande ogen heeft menigeen de struiken met wortel en tak uitgeroeid. Een nogal Bijbels beeld: de enige garantie dat het beestje de tuin verlaat. Zo kennen we nog een Bijbeltekst uit het evangelie van o.a.  Matteus die staat onder het kopje ‘Vasten’.  ‘Verzamelt u geen schatten op aarde, waar ze door mot en worm vergaan’, ‘maar verzamelt u ...
verder lezen
...zegt St. Paulus, is heilzaam voor een mens. Nou, daar hebben we niet van terug. Maar wat bedoelt Paulus eigenlijk daarmee? Om wakker te blijven in je geloof, in wat je doet en laat, is het goed om af en toe bij de les gehouden te worden door een buitenstaander. Sint Paulus gebruikt het woord 'prikkel' in samenhang met de dood. En de angel -de prikkel- van de dood is de zonde. Je mag dat zowel letterlijk als figuurlijk opvatten en hier wordt verwezen naar de geestelijke dood van een christen. Ik kan gedoopt zijn en christen en toch een 'dode' christen. Wij mensen moeten op de een of andere manier gewaarworden dat ons geloof tot concrete daden moet leiden ...
verder lezen
‘Gaan waar niemand gaat’, dat is de evangelische drijfveer van de zusters van het heilig Hart van Jezus en Maria. Deze zusters werken sinds 1962 in de Mbala-regio in Zambia. Vanuit hun missie zetten zij zich in voor onderwijs en ziekenzorg voor o.a. geestelijk en/of lichamelijk gehandicapte kinderen. Toen de Aidspandemie uitbrak hebben de zusters hun ziekenhuis overgedragen aan de staat en hebben ze een programma opgezet om de impact van Aids te verminderen via voorlichting en goede gezondheidszorg. Ze zijn de enige grote hulporganisatie die in deze regio werkt op het gebied van Aids- en HIV- bestrijding en die zorgt voor de talloos vele wezen. Het project richt zich verder concreet op 300 HIV- positieve mannen en vrouwen die ...
verder lezen
Ooit in Griekenland begonnen hebben deze spelen een hele ontwikkeling doorgemaakt. Het Olympisch ideaal van vrij en natuurlijk sporten staat onder druk in onze wereld. Het lijkt wel een beetje: zoveel hoofden zoveel zinnen. Er wordt gepresteerd, dat is zeker. Heel veel sporters leggen zichzelf met grote discipline een werklast op die er niet om liegt. Het erepodium lonkt met brons, zilver en goud. Zijn het Nederlanders die winnen, dan zijn we trots. 'Dat hebben we toch meer gepresteerd ', denken we. Helaas, ik moet u zeggen: ik heb er niets voor gedaan maar ben wel blij voor de sporthelden. Misschien heb ik nog wel meer empathie met hen die de zo felbegeerde plak missen. Het leven is niet altijd ...
verder lezen
Intussen hebben we de Vasteloavendj achter de rug. We houden daar niet echt van vanwege het kabaal. Net zoals in de Nieuwjaarsnacht moeten we ons dan verstoppen omdat we 'super' oren hebben. Dat past natuurlijk wel weer een beetje bij Thorn en dat neemt u ons hopelijk niet kwalijk. Maar intussen zijn we in een hele andere tijdsperiode aangeland: De Veertigdagentijd of de Vasten. Gezien onze leeftijd 7x13 hoeven wij daar dus niet aan mee te doen. Als je het zo beziet, dan lijkt het wel of deze tijd je iets oplegt of verbiedt en meestal denken we dan aan eten. Nu denken wij dat aan elk verbod eerst de liefde en de vrije wil voorafgaat. Dus voordat je iets ...
verder lezen
De nu beginnende Veertigdagentijd is een tijd van actie. Op de eerste plaats van spirituele actie. Voorbereiding op Pasen: het feest van de Verrijzenis, het opstaan van Jezus uit de dood. Voor ons wil dat zeggen dat we niet alleen verder zullen leven ná dit leven maar ook dat we voor leven moeten zorgen, er met zijn allen voor garant staan dat mensen 'rechtop' door het leven kunnen gaan. Daarom is aan de spirituele voorbereiding ook altijd actie verbonden. Actie in de zin van iets zelf laten dat ten goede komt aan anderen. We kennen daarvoor de jaarlijkse Vastenactie die zich inzet voor een bepaald project in een armoedeland. Dit jaar is voor Zambia gekozen door de Nationale Vastenactie. Wie ...
verder lezen
En om eederein te contentere, toch mer in ut hollands wieër. Klassieke moraal veur de Vastlaovend: Aaaf en blief braaf. Zelf hou ik niet van die stigmatisering want je doet mensen vreselijk tekort. Alsof Vastelaovend de gelegenheid zou zijn waarop mensen zich niet weten te gedragen. Wie zo tegen Vastlaovend aankijkt en er misbruik van maakt, heeft totaal niets begrepen van dit volksfeest dat het van oorsprong is. Een, twee of drie dagen jezelf en anderen op een ludieke manier een spiegel voorhouden en elkaar op de korrel nemen. Het is juist een Kunst met een grote 'K' om anderen te laten lachen zonder dat het ten koste gaat van mensen of plat wordt. Zo Vastelaovend vieren wens ik iedereen ...
verder lezen
Als u de notulen van het Kerkbestuur of de Kerngroepen zou doorbladeren, komt u daarin heel verschillende onderwerpen tegen. Net zoals in ieder bestuur gaat het over doelen halen, over gebouwen, leden, over inkomsten en uitgaven. Maar evenzeer zijn deze verslagen getuigenissen van liefde, van geloof, moeilijkheden, mee- en tegenvallers, naastenliefde, hoop. Maar ook zaken die spelen in wereld en Kerk komen erin voor. In die zin zijn het ook tijdsbeelden. Terugkerend is de zorg: hoe houden we onze parochies in stand? Wat kunnen we betekenen? We zijn een kwetsbare groep geworden zowel getalsmatig alsook financieel. En tegelijkertijd is er aandacht voor kwetsbare mensen. Als we de Bijbel lezen, komen we indrukwekkende tijdsbeelden tegen uit het eerste begin van de ...
verder lezen
Een collega pastoor schreef ooit in zijn parochieblad (ongeveer in de oertijd) ”U kunt beter onder een auto komen dan onder mijn typelint”. Hij stond bekend om scherpe analyses en schroomde niet mensen en situaties te fileren. Toen was hij een voorloper! Nu zou hij prima gepast hebben binnen de vele discussies in de sociale media. Meningen hebben, oordelen zonder de nodige kennis van zaken is altijd al link. Emoties maken zich al vlug van ons meester. Mensen in hokjes plaatsen is vaak het gemakkelijkst. Erger is: mensen eerst beledigen of van iemand een karikatuur maken en daarna een discussie willen. We hebben het de afgelopen weken weer allemaal zien voorbijkomen. En ja, soms kom je op een punt om ...
verder lezen
Met ingang van 1 jan. 2017 zijn we in ons cluster met 8 parochies onder een kerkbestuur en een pastoraal team, dat al langer bestond, van start gegaan. Eigenlijk is er weinig veranderd in de parochies zelf en dat is goed. Toch was dat een belangrijke stap naar de toekomst. Want iedere parochie voor zich kan niet meer. De rol van het geloof neemt af in onze samenleving, in onze dorpen en ook in de parochies. De plaats van de kerk in de samenleving wordt kleiner. Dat is op veel fronten een verlies. Maar het kan ook winst betekenen en voor die winst moeten we gaan. Een kerk die bescheidener in de wereld staat, kan zuiverder het woord laten klinken ...
verder lezen
Tussen de vele goede wensen was een kaart waarop stond: ‘Moge al je wensen in 2018 vervuld worden’. Zeker heel hartelijk en alleen maar goed bedoeld. Toch komt er geen fee met een toverstokje om die wensen te vervullen. Want zo ging de wens om een witte Kerst te hebben niet in vervulling. Jammer? Och, minder slippende auto’s en vallende bejaarden, niet-rijdende treinen of bussen, lange rijen wachtenden op vliegvelden. Als ik dit artikel schrijf, weet ik wel dat er om andere redenen donderdag minder openbaar vervoer is. Toch hebben we allemaal geluk nodig. De kanjer niet gewonnen. Gelukkig gaan er een hoop problemen aan me voorbij. Geluk zit vaak in een klein hoekje dat we moeten ontdekken en soms ...
verder lezen
Met het feest van de drie Wijzen of de drie Koningen of de drie Magiërs worden meteen twee zaken helder: het is de Openbaring, de Openbaring des Heren, zoals het feest officieel heet en het getal drie slaat op het feit dat het komen van de Heer nooit een louter individuele aangelegenheid is en dat zijn komst voor alle mensen bedoeld is. We zijn misschien geneigd om heel precies te willen weten of het nu drie of vier koningen waren want er bestaat ook een verhaal over een vierde koning en we willen ook precies weten waar ze vandaan kwamen en of hun namen wel echt zijn. In het verhaal van het bezoek van de Wijzen uit het Oosten verkondigt ...
verder lezen
Ja, u begrijpt wel dat we ons met dit grote feest voor de deur niet in het middelpunt willen plaatsen. We doen graag een stapje terug voor een kind en zeker voor het Kerstkind. Maar goed dat de Advent er is. We hebben kunnen nadenken over ons gedrag, over ons leven. En we denken dat het daaraan ligt dat we zo zonder mopperen dat stapje terug kunnen doen. Want waar maken we ons eigenlijk druk over? En zeker: Kerstmis wil een feest van vrede zijn. En we willen er toch allemaal dagen van maken waarin een goede sfeer voorop staat. We verheugen ons over de kerststal die opgezet wordt en ook over de boom. Ieder jaar een feest. Ofschoon? We ...
verder lezen
U zult ook wel in de gaten hebben dat de tijd snel gaat. Het grote feest is al over drie weken. Het is dus een korte Advent want op de 24e -de vierde zondag van de Advent- is het diezelfde dag ook al het begin van Kerstmis. Dus we moeten voortmaken met onze serieuze plannen om behalve met pakjes en takjes, ons echt te verdiepen. Er zijn twee mensen uit de Bijbel die een bijzondere plaats hebben in deze tijd. Dat horen we tenminste. Hoe kan het ook anders dan dat bij een geboorte over de moeder gesproken wordt? De eerste grote figuur is Maria, de moeder van Jezus. Zij doet alles voor haar kindje en ze wil niets liever ...
verder lezen
Ja hoor, we zijn dik tevreden. Ons wachten is beloond zowel op 5 als 6 december. Verrassingshapjes noemen we dat. We hebben veel gesnord en daar doen we ons baasje een plezier mee. Dat zien we aan zijn gezicht. Maar de 7e herinnerde hij ons er fijntjes aan dat we ons best zouden doen in de komende Advent om ons voor te bereiden op Kerstmis. De vorige week vertelden we al dat de nu komende weken vragen om bezinning en stilte. Ja, hoe doen we dat, hebben we ons afgevraagd. Langer en meer slapen? “Maar daar word je dom van”, zegt onze baasje. Nu, dat willen we zeker niet. Dan toch maar eens nagedacht hoe je rust kunt vinden om ...
verder lezen
We merken aan alles dat er een groot feest gaat komen. Dat horen we aan de vreemde woorden die gebruikt worden. Advent bijvoorbeeld is zo’n woord en dat wil zoveel zeggen als: komen. Wij vinden trouwens dat je ook over grote gebeurtenissen in gewone en verstaanbare taal moet praten. Dat hebben we ook laten weten aan onze baas. Beetje spijt hebben we wel want toen hebben we heel lang moeten luisteren naar een verhaal waar we ook niet zoveel van begrepen. “Wie komt dan?” hebben we nog net kunnen vragen toen we eigenlijk al te moe waren. Antwoord:”we gaan ons voorbereiden in de Advent op de viering van de komst van Jezus, de Zoon van God”. En “de Advent is ...
verder lezen

Cursiefje in uw mailbox

Schrijft u zich in en u ontvangt het laatste cursiefje van de deken elke week in uw e-mailbox.