cursiefjes van R.H.M. Maessen, pastoor-deken

Met deze cursiefjes wil ik u graag deelgenoot maken van mijn gedachten en mijn persoonlijke kijk op ons dagelijks leven. Aansluiten bij grote of kleine actualiteit, bij kleine of juist heel grote menselijkheid.
Ik hoop dat deze cursiefjes u niet alleen vermaken, maar ook zullen aanzetten tot nadenken en het begin mogen zijn van een dialoog. Omdat ze over ons gaan.

Ik nodig u van harte uit deze dialoog aan te gaan. Wat houdt ons tegen?

Omdat we in januari afscheid hebben genomen van pastoor-deken Maessen, die nu vicaris-generaal is geworden en daarmee de rechterhand van onze bisschop Mgr. Harrie Smeets, zal er (voorlopig) geen nieuw cursiefje verschijnen. We houden deze plaats op de website nog even gereserveerd voor een 'cursiefje' voor het geval dat een nieuwe deken deze reeks wilt voortzetten ...
verder lezen
Met veel genoegen en dankbaarheid kijk en denk ik terug aan zondag 6 januari, de dag van het afscheid als deken van dekenaat Thorn en als pastoor van het cluster Emmaüs. Ook namens mijn familie oprechte dank voor de geweldige dag. De feestelijke Eucharistieviering, die klonk als een klok, en de hartelijke ontmoeting nadien hebben mij - en ik denk ons allemaal - goed gedaan. In de afgelopen tijd mocht ik veel gelukwensen ontvangen bgv mijn benoeming tot Vicaris Generaal en altijd vergezeld van bemoedigende woorden. Ook werd ik meer dan eens getroffen door de spontane en hartelijke woorden van dank: geschreven dan wel uitgesproken. Ook dank voor de attenties, zeker voor het Rafaëlfonds om daarmee ook in de toekomst ...
verder lezen
Zo noem ik het maar omdat het ook erboven staat. Dit cursiefje wordt al geschreven voor Kerstmis vanwege de deadline die geldt voor het eerste nummer van 2019. Het voelt een beetje raar omdat we Kerstmis nog moeten vieren en ook de Jaarwisseling en omdat bij verschijning (van het blad) ook mijn afscheid heeft plaats gevonden. Het is een schrijven met een doek voor de ogen en de oren dicht  want alles is al voorbij als u dit leest en wat de inhoud van alles wat aanstaande is, nog niet bekend is. Niettemin hopen we in 2019 ook op geluk en een goed jaar. We kunnen soms al blij zijn als we niet naast een verwerkte hondenbrokkenbrood stappen of de ...
verder lezen
We gaan Kerstmis vieren en de geboorte van Jezus feestelijk herdenken. De woorden van de engelen in die nacht: “Eer aan God in den hoge, en vrede op aarde onder de mensen van goede wil” klinken elk jaar als een echo. Jezus is niet alleen geboren voor Zijn Joodse landgenoten of voor de christenen die in Hem geloven. Hij kwam voor alle mensen die het goede willen. God schept in alle mensen welbehagen. Paus Franciscus zei in een boodschap bij Wereldvrede dag: “God is de bron van gemeenschap, het helder water van de vrede waar de mensheid naar dorst; het kan niet opwellen uit de woestijnen van hoogmoed, noch uit partijbelangen, puur winstbejag of wapenhandel”. In een wereld waar fysiek ...
verder lezen
De vele kerstmarkten, muzikale uitvoeringen en kerstvieringen in deze tijd horen helemaal bij onze tijdsgeest. In kerkelijk opzicht zijn we nog helemaal in de Advent, de tijd van voorbereiding op het Kerstfeest. Je zou deze gang van zaken vanuit twee standpunten kunnen bekijken. Op de eerste plaats kun je stellen dat dit allemaal bij de voorbereiding op het kerstfeest hoort of  consumeren is van wat de markt biedt. Om die vraag te beantwoorden kan iedereen die dat wil zich zelf de vraag stellen: vier ik Kerstmis als de herdenking van de komst van Jezus Christus, Gods mens geworden Liefde, of  zijn het gezellige dagen in de decembermaand? Al naar gelang het antwoord is met beide niks mis. Een ander aspect ...
verder lezen
De Adventstijd kenmerkt zich door wachten, afwachten, verwachten. Advent is voorbereiding op het feest van de herdenking van Christus’ geboorte in Bethlehem nu meer dan 2000 jaar geleden. Wat die komst van Christus in het leven van Christenen kan betekenen, kunnen we nog het beste navoelen als ouders die een kindje verwachten. “We zijn in verwachting “, zei een toekomstige vader die zichzelf nog niet zo vlug als vader had gezien. Maar sinds hij de hartslag had gehoord van zijn ongeboren kindje, was alles veranderd. Zijn hartslag was ook veranderd, zijn hart groeide toe naar het vaderschap. Elk jaar wordt ons in de Advent ook de mogelijkheid of beter nog de kans geboden om hetzelfde mee te maken terwijl we ...
verder lezen
Nu de kou echt in de lucht zit, het ’s avonds vroeg donker is en er bijna geen blad meer aan de boom zit, denken we aan de zomer. Was het maar wat frisser, regende het maar eens. De zomer van 2018 was er een om niet snel te vergeten vanwege de aanhoudende warmte. Voor ouderen niet altijd fijn. Warme zomers eisen slachtoffers. Anderen vieren volop vakantie en boeken nog snel een last-minute. De droogte haalde een streep door mais- en bietenoogst. In tuin en plantsoen zijn er vele bomen en struiken die de zomer ook niet overleefd hebben. En opnieuw de Buxusmot, niet te vergeten. Vanwege de heerlijke zomeravonden vaak  te lange barbecues met teveel muziek voor de buren ...
verder lezen
Het bekende Bijbelboek Prediker zegt het even mooi als treffend: ‘Alles heeft zijn tijd’. Er is een tijd van zaaien en een tijd van oogsten, een tijd van bouwen en een tijd van afbreken, een tijd van komen en een tijd van gaan. Dat nuchtere ritme hoort bij ons leven en dat is goed. De afgelopen periode heeft u mij wellicht wat vaker gemist in onze parochie. Na mijn zomervakantie heb ik, met het oog op de toekomst, de tijd en ruimte genomen om na te denken over wat wijs is. Wijs voor de parochie en ook wijs voor mezelf. In deze periode van rust en bezinning ben ik tot de conclusie gekomen, dat het tijd is om te gaan ...
verder lezen
Bij de vele bekende uitspraken van Toon Hermans is er een die nog steeds van toepassing is. Hij zei namelijk: “We leven in het tijdperk van vrouw Holle”.  Alsmaar doorhollen. De gemiddelde levensduur is langer dan ooit. We hebben meer apparaten dan alle generaties voor ons  en we moeten toch  langer doorwerken om onze economie op gang te houden. In onze gezinnen moeten de ouders beiden werken om een goed bestaan op te kunnen bouwen en een goede toekomst voor de kinderen. De mens dreigt de slaaf te worden van eigen vooruitgang en succes. Een verhaaltje. Jan zat op zijn vaste stek aan de waterkant en was aan het vissen. Voorbijganger: “Je hebt nogal geluk, zie ik. Koop een bootje ...
verder lezen
“Wat zijn de kerkhoven toch mooi”, zei iemand toen we samen naar de goed onderhouden graven keken, naar de bloemstukken en het totale onderhoud. Chapeau voor de kerkhofonderhouders. Zo’n kerkhof is zeker mooi, evenals de traditie om het kerkhof te bezoeken en daar te denken en te bidden bij onze geliefde mensen. Dat is zeer rijk en heeft een diepe zin. “Dat is het enige wat ik nog kan doen” zei hij met een zucht. Een geboorte is iets moois, zo iets onbegrijpelijks, zo iets wonderbaars. Het sterven van mensen van wie je houdt, is ook zo onbegrijpelijk, is zo hard. Het begin van het leven en het einde van het leven, we maken het beide mee. In onszelf, in ...
verder lezen
De gedachtenis van overleden gelovigen tijdens het zogenaamde Allerzielenlof op de zondagen zo dicht mogelijk bij de 1e en 2e november brengt ons samen rond de overledenen die ons zo dierbaar zijn. In de afscheidsvieringen hebben we eer gebracht aan de overledene en aan haar of zijn lichaam. Ons lichaam is immers een sterk symbool van heel haar/zijn persoon: we leren een mens precies kennen dankzij zijn lichamelijke aanwezigheid. Daarom klinkt in de uitvaartliturgie, naast het besef van de broosheid van het aardse leven, ook een grote eerbied voor het menselijke lichaam. Het is juist in en door zijn lichaam dat de mens geroepen wordt beeld van God te zijn en te leven naar zijn gelijkenis. Dus in het lichaam ontmoeten ...
verder lezen
Toch nog eerder dan verwacht kwam op 10 oktober het goede bericht uit Rome over de benoeming van de nieuwe bisschop Harrie Smeets, nu deken van Venray. Op de eerste plaats willen we hem van harte geluk en alle goeds toewensen met zijn benoeming tot 24e bisschop van het bisdom Roermond. Op 8 december, het Hoogfeest van Maria Onbevlekte Ontvangenis en patrones van ons bisdom, zal hij officieel zijn taak beginnen. Natuurlijk staat hij er niet alleen voor, maar de eindverantwoordelijkheid rust toch op zijn schouders. De komende jaren zullen ook voor ons bisdom belangrijke jaren worden, omdat  een toekomstgericht beleid verder uitgewerkt moet worden. Ons gebed kan daarbij een hulp zijn omdat gebed mensen verandert, ons meer vormt naar ...
verder lezen
In week 29 vertelden we u, dat we naar aanleiding van de vakantie – die ook dit jaar voor ons weer niet doorging – nog een kattenstreek zouden uithalen en dat is ons gelukt. Inmiddels zijn we ingehaald door de publiciteit maar dat doet niets af aan ons voornemen, dat zo menen zij, helemaal geslaagd is. In de parochie Thorn, ook dat weet u, wordt op 14 oktober voor de 290e keer de Brandprocessie gehouden. Bij gelegenheid hiervan ontvangt de parochie een nieuwe koorkap(mantel), die gedragen wordt bij processies en bij een lof. Deze mantel is versierd met Thornse taferelen en voorstellingen maar ook flora en fauna komen erin voor. En ook dieren. Natuurlijk geen hond te bekennen maar wij ...
verder lezen
Maria kent vele eretitels. De meeste daarvan vinden we terug in de litanie van Loreto die na de rozenkrans gebeden wordt. Vele van deze titels stoelen in de devotie tot Maria. De jongste tijd geeft ons enkele nieuwe titels, zoals b.v. Maria, de eerste leerling, de eerste gelovige, de eerst dienstbare. Ze gaan terug op teksten uit het Nieuwe Testament. Bij de aankondiging door de engel Gabriël horen we Maria zeggen: “Zie de dienstmaagd des Heren, mij geschiede naar uw woord”. Op de bruiloft van Kana zegt Maria in groot geloof tegen de dienaren: “Doet maar wat Hij u zeggen zal”. Onder het kruis horen we Jezus’ woorden: “Vrouw zie daar uw zoon”. Maria wordt geroepen tot dienst aan de  ...
verder lezen
Terwijl ik, op de rand van een heel grote plantenbak, tijdens mijn vakantie van een heerlijk ijsje genoot, ontdekte ik plotseling iets verderop – liggend op dezelfde rand – een zwerver. Had over de man ‘heengekeken’. Inmiddels was hij wakker. Toen ben ik opgestaan en kocht een ijsje voor hem en gaf hem nog wat om de dag door te komen. Ik vertel dit, omdat ik weer eens schrok van de tweedeling in onze wereld. Nu ontmoet ik elke dag, terwijl ik in de luwte ben, mensen die  nood hebben aan rust, soms ook psychisch lijden, vluchtelingen of mensen die gewoon een paar dagen in een religieuze omgeving willen doorbrengen. Zo ontmoette ik een Boeddhiste, Engelsen die zeiden niet gelovig ...
verder lezen
Deze maand begint de herfst. Er zijn mensen die zich verheugen op de stormwinden die gaan komen: dat heeft wel iets. Vaker worden de jaargetijden ook vergeleken met de belangrijkste periodes in ons leven. Het kan stormen in een mensenleven: zeker als je de winter van je leven begint te voelen. Het kan ook stormen in onze maatschappij en in onze kerk. En dat doet het op dit moment. Voor gelovigen, priesters, bisschoppen en paus is het geen gemakkelijke tijd. Hoe blijf je gelovig in een stormende kerk? Dat antwoord is moeilijker dan de vraag. In onze Kerk zijn twee punten van belang: het fundament en het gebouw dat wij optrekken als gelovigen. Het fundament is Christus en het gebouw ...
verder lezen
Zondag 9 september was het Nationale Ziekendag. In veel gemeentes en parochies wordt daar aandacht aan besteed door o.a. de lokale Zonnebloemafdelingen. Kerntaak van het werk van de Zonnebloem is het zich vooral toeleggen op hulp en aandacht voor mensen die niemand hebben of om een of andere reden niet meer zelfstandig hun huis kunnen verlaten. Dit werk is een groot goed in onze samenleving. Nationale ziekendag vraagt aandacht voor deze mensen en voor alle zieke mensen maar ook voor de mensen om hen heen. Ziek ben je immers nooit alleen. Ziek zijn raakt ook anderen: gezins- en familieleden, buren, mantelzorgers en de professionele krachten. Nu hoorde ik laatst iemand zeggen: “Ik hoef geen medelijden”. Inderdaad: als hulp en aandacht ...
verder lezen
De donkere dagen bieden ons de kans en zijn er soms ook aanleiding voor om meer te peinzen over de ‘tijd’ die ons gegeven is. Tijd is een relatief begrip vanuit ‘eeuwigheid’ gezien. Wat ‘tijd’ is, hebben wij mensen met elkaar afgesproken en ingedeeld in minuten, uren enz. Maar wat ‘tijd’ is voor iedere mens heeft te maken met de omstandigheden van het belevingsmoment. Daarom delen we onze tijd ook in in werktijd, vakantie, bezigheden die je al dan niet liggen en al naar gelang ervaren we de ‘tijd’ als nuttig, prettig of niet. Veel mensen  willen ‘tijd’ optimaal benutten, invullen. Meestal betekent dat zoveel mogelijk doen met de kans vluchtig en oppervlakkig te worden. Door dat nu juist niet ...
verder lezen
Op 8 en 9 september zijn de bekende Open Monumentendagen. ‘In Europa’ luidt de officiële titel. Het gaat hierbij om de onderlinge verbanden vanwege stijl, kunstenaars, functies van gebouwen enzovoort. Duidelijk wordt voortgeborduurd op de eenwording van Europa en men zoekt de bestaande historische wortels op. Dat getracht wordt het nut van het ene Europa aan te tonen, mag voor de hand liggen nu rafelranden zichtbaar worden omdat mensen bang worden de autonomie in eigen land kwijt te raken. Tijdens mijn vakantie zag ik langs de grens bij Hongarije hoge hekwerken met prikkeldraad. Het is niet zo zwart-wit als ons in idealistische theorieën wordt voorgehouden. We spraken een mevrouw die heel hard riep: “Hongarije First” Ik sprak met een Russisch ...
verder lezen
Wie het Europees Schutterstreffen in Neer heeft meegemaakt of gevolgd, is zeker onder de indruk van dit grootse gebeuren. De vieringen, de stoet van schutterijen en de gezelligheid in de avonduren op het schuttersterrein waren imponerend. Eendracht is tot veel in staat, zo werd duidelijk. En dat is ook één van de doelstellingen waar dit Europese Schutterstreffen voor staat: verbroedering en verzustering over landsgrenzen heen. Dit streven naar eenheid tussen mensen en volkeren is gestoeld op drie uitgangspunten: “Voor God”, “Voor een verenigd christelijk Europa” en voor “het leven”. De 2e Wereldoorlog heeft ons geleerd hoe weinig een mens telt als slechts een ras of volk verafgood wordt. Daarom staat God ook aan het begin van de uitgangspunten omdat Hij ...
verder lezen
Aan het laden...

Cursiefje in uw mailbox

Schrijft u zich in en u ontvangt het laatste cursiefje van de deken elke week in uw e-mailbox.