cursiefjes van R.H.M. Maessen, pastoor-deken

Met deze cursiefjes wil ik u graag deelgenoot maken van mijn gedachten en mijn persoonlijke kijk op ons dagelijks leven. Aansluiten bij grote of kleine actualiteit, bij kleine of juist heel grote menselijkheid.
Ik hoop dat deze cursiefjes u niet alleen vermaken, maar ook zullen aanzetten tot nadenken en het begin mogen zijn van een dialoog. Omdat ze over ons gaan.

Ik nodig u van harte uit deze dialoog aan te gaan. Wat houdt ons tegen?

In week 29 vertelden we u, dat we naar aanleiding van de vakantie – die ook dit jaar voor ons weer niet doorging – nog een kattenstreek zouden uithalen en dat is ons gelukt. Inmiddels zijn we ingehaald door de publiciteit maar dat doet niets af aan ons voornemen, dat zo menen zij, helemaal geslaagd is. In de parochie Thorn, ook dat weet u, wordt op 14 oktober voor de 290e keer de Brandprocessie gehouden. Bij gelegenheid hiervan ontvangt de parochie een nieuwe koorkap(mantel), die gedragen wordt bij processies en bij een lof. Deze mantel is versierd met Thornse taferelen en voorstellingen maar ook flora en fauna komen erin voor. En ook dieren. Natuurlijk geen hond te bekennen maar wij ...
verder lezen
Maria kent vele eretitels. De meeste daarvan vinden we terug in de litanie van Loreto die na de rozenkrans gebeden wordt. Vele van deze titels stoelen in de devotie tot Maria. De jongste tijd geeft ons enkele nieuwe titels, zoals b.v. Maria, de eerste leerling, de eerste gelovige, de eerst dienstbare. Ze gaan terug op teksten uit het Nieuwe Testament. Bij de aankondiging door de engel Gabriël horen we Maria zeggen: “Zie de dienstmaagd des Heren, mij geschiede naar uw woord”. Op de bruiloft van Kana zegt Maria in groot geloof tegen de dienaren: “Doet maar wat Hij u zeggen zal”. Onder het kruis horen we Jezus’ woorden: “Vrouw zie daar uw zoon”. Maria wordt geroepen tot dienst aan de  ...
verder lezen
Terwijl ik, op de rand van een heel grote plantenbak, tijdens mijn vakantie van een heerlijk ijsje genoot, ontdekte ik plotseling iets verderop – liggend op dezelfde rand – een zwerver. Had over de man ‘heengekeken’. Inmiddels was hij wakker. Toen ben ik opgestaan en kocht een ijsje voor hem en gaf hem nog wat om de dag door te komen. Ik vertel dit, omdat ik weer eens schrok van de tweedeling in onze wereld. Nu ontmoet ik elke dag, terwijl ik in de luwte ben, mensen die  nood hebben aan rust, soms ook psychisch lijden, vluchtelingen of mensen die gewoon een paar dagen in een religieuze omgeving willen doorbrengen. Zo ontmoette ik een Boeddhiste, Engelsen die zeiden niet gelovig ...
verder lezen
Deze maand begint de herfst. Er zijn mensen die zich verheugen op de stormwinden die gaan komen: dat heeft wel iets. Vaker worden de jaargetijden ook vergeleken met de belangrijkste periodes in ons leven. Het kan stormen in een mensenleven: zeker als je de winter van je leven begint te voelen. Het kan ook stormen in onze maatschappij en in onze kerk. En dat doet het op dit moment. Voor gelovigen, priesters, bisschoppen en paus is het geen gemakkelijke tijd. Hoe blijf je gelovig in een stormende kerk? Dat antwoord is moeilijker dan de vraag. In onze Kerk zijn twee punten van belang: het fundament en het gebouw dat wij optrekken als gelovigen. Het fundament is Christus en het gebouw ...
verder lezen
Zondag 9 september was het Nationale Ziekendag. In veel gemeentes en parochies wordt daar aandacht aan besteed door o.a. de lokale Zonnebloemafdelingen. Kerntaak van het werk van de Zonnebloem is het zich vooral toeleggen op hulp en aandacht voor mensen die niemand hebben of om een of andere reden niet meer zelfstandig hun huis kunnen verlaten. Dit werk is een groot goed in onze samenleving. Nationale ziekendag vraagt aandacht voor deze mensen en voor alle zieke mensen maar ook voor de mensen om hen heen. Ziek ben je immers nooit alleen. Ziek zijn raakt ook anderen: gezins- en familieleden, buren, mantelzorgers en de professionele krachten. Nu hoorde ik laatst iemand zeggen: “Ik hoef geen medelijden”. Inderdaad: als hulp en aandacht ...
verder lezen
Op 8 en 9 september zijn de bekende Open Monumentendagen. ‘In Europa’ luidt de officiële titel. Het gaat hierbij om de onderlinge verbanden vanwege stijl, kunstenaars, functies van gebouwen enzovoort. Duidelijk wordt voortgeborduurd op de eenwording van Europa en men zoekt de bestaande historische wortels op. Dat getracht wordt het nut van het ene Europa aan te tonen, mag voor de hand liggen nu rafelranden zichtbaar worden omdat mensen bang worden de autonomie in eigen land kwijt te raken. Tijdens mijn vakantie zag ik langs de grens bij Hongarije hoge hekwerken met prikkeldraad. Het is niet zo zwart-wit als ons in idealistische theorieën wordt voorgehouden. We spraken een mevrouw die heel hard riep: “Hongarije First” Ik sprak met een Russisch ...
verder lezen
Wie het Europees Schutterstreffen in Neer heeft meegemaakt of gevolgd, is zeker onder de indruk van dit grootse gebeuren. De vieringen, de stoet van schutterijen en de gezelligheid in de avonduren op het schuttersterrein waren imponerend. Eendracht is tot veel in staat, zo werd duidelijk. En dat is ook één van de doelstellingen waar dit Europese Schutterstreffen voor staat: verbroedering en verzustering over landsgrenzen heen. Dit streven naar eenheid tussen mensen en volkeren is gestoeld op drie uitgangspunten: “Voor God”, “Voor een verenigd christelijk Europa” en voor “het leven”. De 2e Wereldoorlog heeft ons geleerd hoe weinig een mens telt als slechts een ras of volk verafgood wordt. Daarom staat God ook aan het begin van de uitgangspunten omdat Hij ...
verder lezen
Het lieve leven begint weer vaste vormen aan te nemen nu ook de schoolvakantie  voorbij is. Terug in het stramien van het dagelijkse ritme of gaan we het anders doen? Veel mensen maken voornemens tijdens hun vakantie. Meer genieten van het moois om ons heen. Beter kijken naar wat we hebben en kennis of tips in het buitenland opgedaan in praktijk brengen. Maar wat betekent dat voor mensen die niet op vakantie gingen of konden gaan? Een goed voornemen na elke vakantie is: minder stressen en meer dingen doen die je leuk vindt. Niet alles wat kan, moet! Je telt toch wel mee ook als je niet overal bij bent. Een andere invulling van je tijdsbesteding kan heilzaam zijn voor ...
verder lezen
Het woord ‘thuis’ is meer dan zomaar een woord. Het woord ‘thuis’ is de uitdrukking voor: je geborgen weten, geen eenzaamheid kennen. Misschien moeten we allemaal in ons leven de weg gaan om ‘thuis’ te komen. Letterlijk ‘thuis’ bij jezelf, om, ook als je alleen bent, je toch niet eenzaam en verlaten te voelen. De vakantietijd is misschien wel zo’n periode in het leven om dat opnieuw te ontdekken. Hoe graag we ook op vakantie gaan: we gaan allemaal weer graag terug naar huis. Thuis heeft ook altijd de component van: samen. De eerste vraag die mensen elkaar stellen wanneer ze van huis gaan is: “Wanneer ben je terug?”. Duurt dat langer dan afgesproken, dan volgt er al een onrust ...
verder lezen
Goeiedag allemaal. Het is alweer een hele tijd geleden dat we van ons lieten horen. Maar nu het blad enkele weken niet verschijnt, dachten we onze kans toch maar te moeten grijpen. Het is weer zover! We mogen niet mee op vakantie. Omdat het ook bij ons heerlijk warm weer is – de tweebenigen zuchten, maar wij niet – hebben we volop de gelegenheid om heerlijk te soezen en nog langer te slapen dan anders. We vinden dan ook dat wij een heerlijke vakantie hebben. Daarvoor hoef je niet persé weg. Toch vinden we het wel fijn als mensen op vakantie gaan: minder drukte en stress. We gunnen dat iedereen ook van harte en we wensen dan ook iedereen een ...
verder lezen
De vakantie en vooral de tijd erna is de tijd waarin het gemaakte aantal kilometers per auto, per fiets of te voet met elkaar wordt gedeeld. Het gaat dan meestal om heel veel kilometers want het aantal moet toch ver boven onze dagelijkse prestaties uitkomen. Meten is weten, zegt het gezegde maar tellen is ook weten. De teller op onze fiets of om onze arm. Trap op trap af, naar binnen en naar buiten. Naar de winkel. Stappentellers zijn reuze interessant. Soms zijn kilometers van belang vanwege de kilo’s en een zelf opgelegd regime. We leggen heel wat kilometers af om onze doelen te bereiken en daar is ook niets op tegen. Bij sportieve prestaties telt altijd het competitieve element ...
verder lezen
We leven in een wereld waarin argwaan en wantrouwen vaak de boventoon voeren. Wie niet oplet, kan bedrogen uitkomen; we lezen de waarschuwingen tegen oplichters en zakkenrollers. Maar de sfeer van dreiging en terrorisme laat ons met andere ogen kijken naar onze omgeving en naar elkaar. Een doos of een vergeten rugzak kunnen al paniek veroorzaken. Zover is het gekomen. Helaas is het nodig om zeer alert te zijn. We moeten ook waken over onze samenleving. Toch is het verschrikkelijk als het zover komt dat mensen alleen nog meer met wantrouwen kijken. Op den duur raak je dan verbitterd. Wie slechts naar tekens van geweld en dreiging zoekt, zal de goedheid van mensen uit het oog verliezen. We moeten meer ...
verder lezen
Wij mensen kunnen lachen. Dat is heel kostbaar. Het doet ons goed als we een uur of een avond zomaar onverwacht met bekenden en onbekenden eens goed hebben kunnen lachen. Als iemand zo echt van binnenuit lacht en soms zo aanstekelijk, onbedaarlijk, dan werkt dat vaak beter als een pil of een diepzinnig gesprek. Maar alles op zijn tijd. Soms valt er niets te lachen, zegt de Bijbelse schrijver Prediker al. Maar toch. Als iemand echt van binnenuit lacht, gaat een wereld open omdat deze mens zelf opengaat. Je ziet iets van hun binnenkant. In de bijbel kennen we het verhaal van Sara en Abraham. Sara lacht als ze hoort dat ze nog een kind zal baren terwijl ze al ...
verder lezen
Deze week nog een paar uitlopers en dan zit de examentijd voor vwo’ers en vmbo’ers er weer op en meestal ook de echte schooltijd. Examenvrees, -koorts, –stress. Het zijn niet alleen de leerlingen die examen doen maar ook de leraren en niet minder de ouders en grootouders. Er branden meestal een paar kaarsen meer in onze kapellen of thuis. De examinandi wordt aangeraden goed te eten en voldoende rust te nemen.  Allemaal voorbij. Vlaggenstokken met rugzakken en van alles en nog wat aan de huizen. De geslaagden: proficiat. In Zuid-Limburg kennen we de uitdrukking: ‘noe krig he de haam aan’. Dat wil zoveel zeggen als: er moet gewerkt worden, ervan uitgaande dat iedereen nog het woord –haam- kent. Het ‘tuig’ ...
verder lezen
Vaderdag.. een tegenhanger van moederdag.. of gelijkheid? Een uitvinding van handy-mates? Of een overgewaaide gewoonte uit Amerika, indertijd geëntameerd door mevrouw Dodd als eerbetoon aan haar eigen vader. Misschien is het wel een combinatie van al deze verklaringen en ook een oprecht verlangen om vaders in de zon te zetten. In ieder geval is het in onze maatschappij een dag voor alle vaders, van jong tot oud. Het komt voor dat er een vader is met een zoon van 72 en een van 20 met een dochtertje van 2. We kennen vele vaders: de trotse op het optreden van zoonlief bij een zangwedstrijd; de sportieve die met zijn zoon voetbalt; de onrustige die alsmaar naar buiten loopt om te kijken ...
verder lezen
Vorige week dinsdag was ik in Maastricht om de uitvoering van de Messiah bij te wonen in de Sint Lambertuskerk. Was ook erg benieuwd naar de kerk zelf die toen ik in 1984 in Maastricht werkte net voor Kerstmis gesloten werd vanwege vallend gesteente. Daarna bleef ze bijna dertig jaar dicht. Inmiddels onttrokken aan de eredienst en stevig gerenoveerd nu in gebruik voor culturele doeleinden. De Messiah is uiteraard een religieus gebeuren en past daarom in deze voormalige kerk. De uitvoering zowel zang als spel in handen van amateurs en onder leiding van een hele enthousiaste regisseur Sybrand van der Werf werd één grote evangelisatie. En zo had hij het ook bedoeld vertelde hij me toen ik hem sprak. Het ...
verder lezen
Ja, de enorme processies van vroeger herinneren zich de ouderen nog wel. Net zoals het biechten en de dagelijkse of wekelijkse kerkgang. Soms komt het allemaal voorbij als: dat was eens zo! Maar nu toch niet meer. Het heeft niet zoveel zin om af te dingen waar het allemaal aan ligt dat onze geloofsbeleving en uitingen zo slinken. Er is altijd een binnen- en een buitenkant. De binnenkant houdt de buitenkant vast en er zijn periodes waarin de buitenkant het laatste restje binnenkant inderdaad binnen moet houden. In de jaren zestig van de vorige eeuw was men in Maastricht ervan overtuigd dat het wel de laatste Heiligdomsvaart zou zijn geweest. Inmiddels zijn we toch alweer 8 Heiligdomsvaarten verder. Deden in 2011 1000 figuranten mee: nu ...
verder lezen
Met hoe meer mensen je zwemt des te leuker. Kijk maar naar de grote massale zwempartijen die hier en daar georganiseerd worden. Wat mij betreft zwemmen Paus Franciscus en kardinaal Eijk allebei in de Maas. Of je nu  in het midden zwemt of wat meer aan de kant: je zwemt in de Maas. Voor mijn overtuiging in deze  vind ik steun bij de grote kerkvader Augustinus. Over mensen die het Onze Vader bidden terwijl ze ver afstaan van de katholieke traditie zegt hij: “zolang ze het Onze Vader bidden noemen we hen: onze broeders”. Altijd was er in de Kerk een beweging tussen de rekkelijken en de preciezen. Soms heeft dat meer te maken met karakter dan met iets anders ...
verder lezen
“Ja, ja, daar moeten we nog lang op wachten als het er al ooit komt”, zei iemand tegen me. Meestal denken we, als we het hebben over het paradijs, aan het scheppingsverhaal waar sprake is over een paradijs als de tuin van ultiem geluk: de plek waar God wandelt met de mens Adam. Ik geloof dat we het niet zover hoeven te zoeken of niet hoeven te twijfelen aan het bestaan van het paradijs. Het sluiten van Schiphol onlangs was het tegenovergestelde van het paradijs: mensen die ongelukkig waren. Wachten, aansluitingen missen, kortere vakantie, gemiste zakelijke belangen. Sores. Tussen al die wachtenden geen plek om te zitten, misschien op de grond. Totdat iemand opstaat en je zijn stoel aanbiedt. Iemand geeft ...
verder lezen
Goedendag. Het goede weer dat we de laatste tijd hebben en zeker de dagen waarop de zon schijnt maken ons een beetje lui. Het is heerlijk om nog iets meer uit te rusten dan we gewoon zijn. Hopelijk bent u daar in deze lentevakantie ook aan toe gekomen. Maar misschien had u als ouders juist meer te doen nu de kinderen thuis zijn en opa en oma ook. Ons baasje vertelde dat op de laatste Doopvoorbereidingsavond zes ouderparen waren. En ook dat ze allemaal blij en dankbaar waren met hun kindje. Het blijft een wonder. Ook wij verbazen ons telkens weer over de jonge muisjes en zo dadelijk de vele vogeltjes. Maar streng heeft hij ons nu al de wacht aangezegd ...
verder lezen
Aan het laden...

Cursiefje in uw mailbox

Schrijft u zich in en u ontvangt het laatste cursiefje van de deken elke week in uw e-mailbox.